السيد محمد حسين الطهراني

11

نور ملكوت قرآن از قسمت أنوار الملكوت (فارسى)

أشعار ابن فارض در كشف توحيد ذاتى 275 أبيات در صحو بعد از محو كه احاطهء كليّه بر جميع عوالم است 277 معجزات انبياء ناشى از جمعيّت نفوس آنهاست 281 وقوع عجائب و غرائب از نفوس أولياء خدا به اذن خدا 283 در عبوديّت مطلقه ، ربوبيّت مطلقه ، منطوى است 285 تمثّل جبرائيل : أمين وحى إلهى به صورت دحيهء كلبى 291 روايت ابن قولويه در اينكه خدا به بهترين صورتى خود را به پيغمبر نشان مىدهد 293 قول رسول خدا : إنّ العلىّ الأعلى ترائى لى فى أحسن صورة و أهيأ هيئة 295 جمع ميان روايات وارده در تنزيه صرف ، و روايات وارده در لقاء خدا 297 روايات وارده در تجلّى خدا به صور مختلف 301 معناى إنّ الله خلق الانسان على صورته عند المحققين 305 آيات داله بر آنكه : قرآن حقّ است 307 آيات قرآن متكى بر علم است ، قرآن نهى از وقوف بر ظنّ و گمان دارد 309 آيات قرآن كه از پيروى ظنّ و گمان و عدم مطالب علمى شديدا منع مىكند 313 اصالت و حقّانيّت قرآن را هيچ اكتشاف علمى و تجربى و فلسفى نمىتواند بكشند 315 علّت ثبات و اصالت قرآن ، ابتناء دين اسلام بر فطرت است 317 أحكام اسلام بر فطرت است ، و منحرفان قبل از وصول به مقام انسان گم مىشوند 319 راه كمال ايمان به خدا ، در خشيت بودن از رجوع به خداست 323 دستورات قرآن كه در صراط مستقيم است ، بر نهج عقل و فطرت است 325 معناى ظهر و بطن و حدّ و مطّلع قرآن ، و يجرى القرآن كما يجرى الشمس و القمر 327 ذكر داستان‌ها و قصص قرآن براى چه فائده‌اى است ؟ 329 علّت قرائت قصص قرآن ، وجود مشابه آنها در نفوس همهء مردم است 331 داستان‌هاى خصوصى قرآن ، عبرت براى جميع مردم است 335 نفس انسان قابليّت هر گونه از علوم و هر تعليم و تربيتى را دارد 337 قرآن با خطاب به بنى إسرائيل زمان رسول الله مؤاخذهء عمل پيشينيان را از آنها مىكند 341 اگر آيه‌اى از قرآن اختصاص به قومى داشت ، با مردن آن قوم آيه هم مرده بود 343 وهابيون و أخباريون ، جمود بر معناى ظاهر نموده ، و از حقيقت قرآن بىبهره‌اند 345 گفتار أمير المؤمنين عليه السّلام كه وحى بر من نازل نشده است ؛ إلّا أنّ يعطي الله عبدا فهما في كتابه 349 حديث علل الشرائع در اينكه على عليه السّلام قسيم الجنّة و النّار 351