الرِّضَا مِنْ ءَالِ مُحَمَّدٍ ؛ وَ لَوْ ظَفَرَ لَوَفَى بِمَا دَعَا إلَيْهِ . « خدا عموى من زيد را رحمت كند ، او دعوت به خود نمىكرد ؛ او دعوت به شخص مورد رضا از آل محمّد مىكرد ؛ و اگر ظفر پيدا مىنمود و غلبه مىكرد ، وفا مىكرد به آنچه كه در پى آن بود . » و وقتى كه خواست خروج كند با من مشورت نمود ؛ من گفتم : يَا عَمِّ ! إنْ رَضِيتَ أَنْ تَكُونَ الْمَقْتُولَ الْمَصْلُوبَ بِالْكُنَاسَةِ فَشَأْنُكَ ! « عمو جان ! اگر رضايت دارى كه كشته شوى و در كناسه و مزبلهء كوفه تو را بر دار زنند هر كارى كه مىخواهى انجام بده ! من تو را أمر به خروج نمىكنم . » فَلَمَّا وَلَّى ، قَالَ جَعْفَرُ بْنُ مُحَمَّدٍ ( عَلَيْهِ السَّلامُ ) : وَيْلٌ لِمَنْ سَمِعَ وَاعِيَتَهُ فَلَمْ يُجبْهُ ! « هنگامى كه زيد خداحافظى كرد و رفت ، حضرت جعفر بن محمّد فرمود : واى بر كسى كه ندا و دعوت او را بشنود و إجابت نكند ! » مأمون گفت : يَا أَبَا الْحَسَنِ ! أ لَيسَ قَدْ جَآءَ فِيمَنِ ادَّعَى الإمَامَةَ بَغَيْرِ حَقِّهَا مَا جَآءَ ؟ ! « مگر دربارهء كسى كه به غير حقّ ادّعاى إمامت كند ، اين مطالب نيامده است ؟ ! » يعنى زيد بن علىّ ادّعاى إمامت كرد بِغَيْرِ حَقِّهَا و آنچه از رسول خدا دربارهء اين أفراد رسيده است شامل حال زيد بن علىّ هم خواهد شد . فَقَالَ الرِّضَا عَلَيْهِ السَّلامُ : إنَّ زَيْدَ بْنَ عَلِىٍّ لَمْ يَدَّعِ مَا لَيْسَ لَهُ بِحَقٍّ ؛ وَ إنَّهُ كَانَ أَتْقَى لِلَّهِ مِنْ ذَلِكَ ؛ إنَّهُ قَالَ : أَدْعُوكُمْ إلَى الرِّضَا مِنْ ءَالِ مُحَمَّدٍ عَلَيْهِمُ السَّلَامُ ؛ وَ إنَّمَا جَآءَ مَا جَآءَ فِيمَنْ يَدَّعِى أَنَّ اللَهَ تَعَالَى نَصَّ عَلَيْهِ ثُمَّ يَدْعُو إلَى غَيْرِ دِينِ اللَهِ وَ يُضِلُّ عَنْ سَبِيلِهِ بِغَيْرِ عِلْمٍ . « حضرت فرمودند : زيد بن علىّ ادّعا نكرد براى خود آنچيزى را كه حقّ نباشد ، و مىترسيد كه چيزى را به غير حقّ براى خود ادّعا كند ؛ او مىگفت : من دعوت مىكنم شما را به رضاى آل محمّد ؛ من قيام مىكنم سپس حكومت را مىدهم بدست آن كسى كه از آل محمّد مرضىّ و پسنديدهء براى حكومت است . أمّا آن أخبارى كه از پيغمبر وارد شده است ، دربارهء آن كسى است كه