بر همين أساس است كه بسيارى از بزرگانِ از علماءِ ما رضوان الله عليهم ، اين عبارات را از حضرت صادق عليه السّلام دانسته‌اند ؛ و توصيه كرده‌اند كه آن كتاب را پيش خود داشته باشيد و به آن عمل كنيد ؛ زيرا كه داراى چنين مزايائى است ! أوّلين كسى كه بر حسب تفحّص ، به اين كتاب توصيه فرموده است ، السّيّد الاجلّ علىّ بن طاووس ، متوفّى در ششصد و شصت و چهار هجرى است ، اين بزرگ مرد در كتاب « أمان الاخطار » « 1 » گويد : وَ يَصْحَبُ المُسافِرُ مَعَهُ كِتابَ « مِصْباحِ الشَّريعَةِ و مِفْتَاحِ الْحَقيقَةِ » عَنِ الصّادِقِ عَلَيْهِ السَّلامُ . فَإنَّهُ كِتابٌ لَطيفٌ شَريفٌ فى التَّعْريفِ بِالتَّسْليكِ إلَى اللَهِ جَلَّ جَلالُهُ وَ الإقْبالِ عَلَيْهِ ، وَ الظَّفَرِ بِالاسْرارِ الَّتى اشْتَمَلَتْ عَلَيْهِ . مىبينيد كه : ايشان اين كتاب را قاطعاً به حضرت صادق عليه السّلام نسبت داده است و مىگويد : « مسافر بايد هميشه با خودش يك كتاب « مصباح الشّريعة » كه از حضرت صادق عليه السّلام وارد شده است ، و كتاب شريف و دقيقى است در راه سلوك إلى الله و إقبال به سوى خداوند سبحانه و تعالى ، و دست يافتن به أسرارى كه اين كتاب بر آنها مشتمل است ، در سفر داشته باشد ! » . از جملهء أفرادى كه اين كتاب را تأئيد كرده‌اند ؛ جناب آخوند ملّا محمّد تقى مجلسى عليه الرّحمه است كه در مجلّد آخر از شرح نفيس خود بر كتاب « من لا يحضره الفقيه » مىگويد : وَ عَلَيْكَ بِكِتَابِ « مِصبَاحِ الشَّريعَة » ؛ رَواهُ الشَّهيدُ الثَّانى رَضِىَ اللَهُ عَنْهُ بِإسْنادِهِ عَنِ الصَّادِقِ عَلَيْهِ السَّلامُ ؛ وَ مَتْنُهُ يَدُلُّ عَلَى صِحَّتِه . « يعنى متنش دلالت مىكند كه : از حضرت صادق عليه السّلام است ( و نيازى به كنجكاوى و كنكاش از سندش نداريم ) .

--> ( 1 ) « الامان مِن أخْطارِ الاسْفار و الازْمان » طبع نجف ، باب 6 ، فصل 7 ، ص 78