فراهم نمىشود . و از اختيار پيغمبر و امام هم بيرون است ، چه خود رسول اكرم ( ص ) آنگاه كه رويداد غدير پايان پذيرفت و ولايت ابلاغ گرديد ، در پاسخ گروهى كه به خدمتش آمده بودند فرمود : « ما فعلت ذلك من رأيى فاتّخير فيه و لكن اللَّه امرنى به » « 1 » . در قصهء ابراهيم و امامتش نيز ديديم كه قضيّه از همين قرار بود . داستانهاى قرآنى « داود و سليمان » ، « داود و طالوت » و « موسى و هارون » و آيات ديگر « امامت » و « خلافت » نيز همه همين را مىرسانند كه انتخاب امام و اختيار خليفه با خداست . نظرى به خصيصهء ذاتى اسلام و قرآن نيز مسلَّم مىسازد كه سازگارترين نوع عقائد با اسلام ، عقيدهء « الهى بودن » امامت است . چه اسلام ، آئين بت شكنى و يكتا پرستى است ، شعارش « لا إله الَّا اللَّه » و پيغمبرش « رسول اللَّه » و كتابش « كلام اللَّه » است و زبان آمار ، گوياى اين است كه 70 / 97 درصد « 2 » از آيات اين كتاب دربارهء خدا و تسبيح و تقديس و . . . او و سرشار از « توحيد » و « تفويض » و « توكَّل » و « تبتّل » است و با همهء رنگارنگيها و گوناگونيهائى كه در مطالب دارد ، به يك سوى و سمت و وجهه و صبغه برمىگردد و آن خداست : خدائى كه « خلق » و « اختيار » و « آفرينش » و « گزينش » و « حكم » و « ملك » و « اصطفاء » و « اجتباء » در انحصار او و واگذار به اوست كه : 1 - * ( « وَرَبُّكَ يَخْلُقُ ما يَشاءُ وَيَخْتارُ ما كانَ لَهُمُ الْخِيَرَةُ سُبْحانَ الله وَتَعالى عَمَّا يُشْرِكُونَ » ) * « 3 » .

--> ( 1 ) - من از پيش خود چنين نكردم كه مختار باشم بلكه خدا مرا به آن فرمان داد . بحار جلد 37 صفحهء 160 ( 2 ) - نقل از ص 33 انگيزه و انگيزنده . ( 3 ) - سورهء قصص آيهء 68 و خدا است كه مىآفريند و بر مىگزيند آنچه را كه بخواهد و آنان را اختيارى نيست . او پاك و برتر است از آنچه شرك مىورزند .