از ابن عباس روايت كرده است كه وى را از اين كلام خداى عز و جل پرسيدند : وعد اللَّه الذين آمنوا و عملوا الصالحات منهم مغفرة و اجرا عظيما . . . الحديث ( امالى شيخ ص 240 ) . م - 12 - موسى بن سهل راسبى ، ابن حجر در ص 348 . « تهذيب التهذيب » او را شيخ دعبل دانسته ولى معرّفى نكرده است . ابن عساكر در ص 228 ج 5 تاريخش . يحيى بن سعيد انصارى را از كسانى شمرده است كه مىگويند دعبل از او نقل روايت كرده است و اين نكته بر او پوشيده مانده است كه يحيى انصارى در سال 143 و چند سال پيش از دعبل درگذشته است . و راويان حديث از جانب دعبل عبارتند از : 1 - برادرش ابو الحسن على كه در بسيارى از كتب حديث و تراجم ذكرش آمده است . 2 - موسى بن حمّاد يزيدى ( فهرست نجاشى ص 117 ) . 3 - ابو الصلت هروى در گذشته به سال 236 ( در مآخذ بسيار ) . 4 - هارون بن عبد اللَّه مهلبى ( در امالى و عيون ) . 5 - على بن حكيم ( در اصول كافى ) . 6 - عبد اللَّه بن سعيد اشقرى ( اغانى و غير آن ) . 7 - موسى بن عيسى مروزى « » 8 - ابن منادى ، احمد بن ابى داود در گذشته به سال 272 ( تاريخ ابن عساكر ) ( 1 ) 9 - محمّد بن موسى بريرى ( تاريخ ابن عساكر ) . اما رفتار دعبل با خلفاء و وزراء : اين ناحيه از زندگى شاعر ، فراخ ميدان و پر دامنه است و جستجوگر در ميان كتب تاريخ و تذكره‌هاى مفصّل ادبى ، بخشهائى را در پيرامون آن نگاشته مىبينند كه سخنان بى جا بسيار دارد و ما از تمام آنها در مىگذريم و فقط اندكى را گلچين مىكنيم .

--> ( 1 ) - ص 228 ج 5 و ابن المنادى در كتب ، محمد بن عبيد اللَّه است .