ص 104 . 2 - احمد در ( المناقب ) به اسناد خود از عبد اللَّه بن اجاره آورده است كه از امير مومنان علي بن ابى طالب ، از فراز منبر شنيدم كه مىگفت : من با اين دو دست كوتاهم كفار و منافقان را از حوض رسولخدا مىرانم همانطور كه ساربانان شتر بيگانه را از آبشخور خود مىرانند . طبرانى اين روايت را در « الاوسط » آورده و در ج 9 « مجمع الزوائد » ص 139 و « الرياض النضره » 2 ص 211 و كنز العمّال 6 ص 403 نيز ياد گرديده است . 3 - « ابن عساكر » در تاريخش باسناد خود از « ابن عباس » و او از پيغمبر خدا ( ص ) آورده است كه به علي فرمود : تو در روز رستاخيز در پيش روى منى . پس لواى حمد را به من مىسپارند و من آن را به تو خواهم داد و تو مردم را از حوض من مىرانى . « سيوطى » اين حديث را در « الجمع » بنا به آنچه در ص 40 ج 6 ترتيب آن آمده است ياد كرده و در ص 393 همان كتاب از ابن عباس و او در حديث مفصلَّى كه از عمر نقل كرده گفته است كه پيغمبر فرمود : تو با لواء حمد در پيشاپيش من مىدرخشى و از حوض من دفاع مىكنى . 4 - احمد در « المناقب » به اسناد خود از ابى سعيد خدرى آورده است كه رسولخدا فرمود : خداوند در مورد على پنج چيز به من داده است كه آن را از دنيا و آنچه در آن است ، بيشتر دوست دارم . امّا اوّل : او در پيشگاه خداوند تا فراغت از حساب خلائق تكيه گاه من خواهد بود . امّا دوّم : لواء حمد بدست اوست و آدم و فرزندانش در زير اين پرچمند . و امّا سوم : وى بر كنار حوض من ايستاده و هر كه را از امّت من مىشناسد سيراب مىكند . تا آخر حديث .