با سندى كه رجال آن ثقه‌اند و ابن ابى عاصم در كتاب « السنّه » و حاكم در ص 112 ج 3 « المستدرك » روايت را آورده و آن را صحيح دانسته است . ابو نعيم نيز در المعرفة و ابن ماجه در ص 57 ج 1 سنن خود به سند صحيح آورده . طبرى در ص 213 ج 2 تاريخش با اسناد صحيح و عقيلى و خلعى نيز . ابن اثير در ص 22 ج 2 الكامل و ابن ابى الحديد در ص 257 ج 3 شرح النهج و محب الدين طبرى در ص 6 ذخائر و ص 155 و 158 و 167 ج 2 رياض و حمّوئى در باب 49 فرائد و سيوطى ؛ آنطور كه در ص 394 ، ج 6 ترتيب جمع آمده است در الجمع بذكر اين حديث پرداخته‌اند . و در ص 55 ج 2 طبقات شعرانى چنين است كه على ( رض ) گفت : انا الصدّيق الاكبر ، لا يقولها بعدى الَّا كاذب . 6 - معاذه گفت : از على آنگاه كه بر منبر بصره خطبه مىخواند ، شنيدم كه مىگفت : منم صديق اكبر كه ايمان آوردم پيش از آنكه ابو بكر ايمان آورد و اسلام آوردم پيش از آنكه ابو بكر اسلام آورد . ابن قتيبه در ص 73 « معارف » و ابن ايوب و عقيلى و محبّ الدين در ص 85 ذخائر و ص 155 و 157 ج 2 « رياض » اين روايت را آورده‌اند و ابن ابى الحديد در ص 251 و 257 ج 3 شرح نهج البلاغه و سيوطى در جمع الجوامع ، بنابر آنچه در ص 405 ج 6 ترتيب آن آمده است به ذكر اين روايت پرداخته‌اند . و اين شعر عبدى : اسماهما قرنا على سطر بظلّ العرش راتب اشاره است به حديث نگارش نام فاطمه و پدر و شوهر و فرزندان او در ظلّ عرش و بر باب بهشت . چه خطيب بغدادى در ص 259 ج 1 تاريخش از ابن عباس روايت كرده است كه رسول خدا ( ص ) فرمود : در شب معراج ، ديدم كه بر در بهشت نوشته‌اند . لا إله الَّا اللَّه ، محمّد رسول اللَّه علىّ حبيب اللَّه ، و الحسن و الحسين صفوة اللَّه ، فاطمة خيرة اللَّه ، على مبغضيهم لعنة اللَّه .