1 - لا يزال و پيوسته در ازل آقاى من و مولاى من ، به محمود بودن و مورد حمد و ستايش قرار گرفتن معروف بود ؛ و پيوسته از ازل آقاى من به صفت جود و عطا و انفاق بر عالم كائنات موصوف بود ) 2 - و ذات اقدسش قديم بود و وجود داشت در وقتىكه نورى نبود تا از پرتو آن روشنى گرفته شود ، و ظلمتى نبود تا بر آفاق ، زنگار قيد و عدم را بگسترد ) 3 - بنابراين ، پروردگار ما به خلاف جميع مخلوقات است ، و به خلاف آنچه كه در دائرهء فكرت و وهم و انديشه به وصف درآيد ) 4 - و كسى كه بخواهد بنا بر سبيل تشبيه ، مِثلى و مانندى براى وى بجويد ، با خستگى و واماندگى باز گردد درحالىكه دو كتف بالهاى تفكّرش به بند عجز و ناتوانى بسته شده است . 5 - و در بلنديهاى معرفت او ، موج قدرتش چنان موجى مىافكند و پرتاب مىكند كه ديدگان روح و روان آدمى را كور كرده و جلوى بينش او را ميگيرد ) 6 - فلهذا تو از افرادى كه در دين جدل مىكنند و در اوهام خود فروميروند و پيوسته با شكّ و ترديد و با رأى و انديشهء خراب و معيوب نظاره مىنمايند كناره بگير و ايشان را در وادى ضلالت و گمراهيشان به بوتهء نسيان بسپار و در زير

--> - كتاب التّوحيد ، باب از ابواب جوامع التّوحيد ، حديث ، ص 304 تا ص 306 از « توحيد » صدوق با سند متّصل خود آورده است . و در خاتمه‌اش وارد است كه : ذعلب از صولت اين كلام بيهوش شد و سپس إفاقه يافت و گفت : من چنين گفتارى را نشنيده‌ام و ديگر مثل آن را نخواهم شنيد ) حضرت استاد علّامهء طباطبائى قدَّس الله سرَّه در تعليقهء خود بر « بحار الانوار » در اينجا فرموده‌اند : اين اشعار بهترين دليل است بر آنكه خلقت عالم از اوّلش منقطع نيست بلكه پيوسته خلقت در كار بوده است همچنان كه خلقت از آخرش منقطع نيست و پيوسته در كار خواهد بود .