عبارات حديث مختلف وارد شده و معانى متّحد است . خود به عيان ديده‌ايم ، و به بيان دانسته‌ايم كه اين مرحلهء شريفه از مراحل عدد را خاصيّتى است خاصّ ، و تأثيرى است مخصوص ، در ظهور استعدادات ، و تتميم ملكات ، در طىّ منازل و قطع مراحل . « 1 » و منازل راه ، اگر چه بسيار باشد ، لكن در هر منزلى مقصدى

--> أربعين يوما إلاّ زهده اللّه في الدّنيا و بصّره داءها و دواءها و اثبت الحكمة في قلبه و أنطق بها لسانه . . . و همانطور كه ملاحظه مىشود الفاظ - گرچه مختلف است - لكن معانى واحد است . و امّا در كتب عامّه در « احياء العلوم » ج 4 صفحه 322 گويد : قال رسول اللّه : ما من عبد يخلص للّه العمل اربعين يوما إلاّ ظهرت ينابيع الحكمة من قلبه على لسانه . و در تعليقهء صفحه 191 گويد : من زهد في الدّنيا اربعين يوما و اخلص فيها العبادة اجرى اللّه ينابيع الحكمة من قلبه على لسانه . و در « عوارف المعارف » در هامش صفحه 256 از جلد دوّم « احياء العلوم » گويد : قول رسول اللّه : من اخلص للّه اربعين صباحا ظهرت ينابيع الحكمة من قلبه على لسانه . ( 1 ) - منازل جمع منزل است . و آن محلى است كه مسافر راه در آنجا براى استراحت نزول مىكند . و چون غالبا اين استراحت را در سر چهار فرسخى قرار داده‌اند لذا مسافت چهار فرسخ ( كه همان مسافت بريد است ) را يك منزل گويند . و مراحل جمع مرحله است . و آن مسافت يك روز راه است كه مسافر طى مىكند و آن عبارت است از دو منزل يعنى دو بريد . و مرحوم مصنف رحمه اللّه عالم را به مراحل تشبيه نموده كه طىّ يك مرحله و دخول در مرحلهء ديگر ، اتمام عالمى و دخول در عالم ديگر است . و مراتب عوالم را به منازل تشبيه فرموده كه پيمودن منزلى و دخول در منزل ديگر دخول در مقصدى است .