گرفتم لكن آن نسخه نيز بسيار مغلوط بود و جز تصحيح بعضى از موارد قليل ، مفيد فايده نبود . در هنگام مراجعت از نجف اشرف در سال 1376 هجريّهء قمريه در يك بار كه به خدمت استاد مكرّم حضرت علامهء طباطبائى مدّ ظلّه العالى مشرّف شدم ايشان فرمودند : در نزد من يك نسخهء بسيار صحيح موجود است كه به خط خود استنساخ نموده‌ام . و اضافه كردند وقتى كه من در تبريز مشغول تحصيل بودم به يك نسخه برخورد نمودم و استنساخ كردم ، اين نسخه بسيار مغلوط بود و چون به نجف اشرف مشرّف شدم نظير اين نسخه را نزد آية الله استادمان مرحوم حاج ميرزا على آقاى قاضى رضوان الله عليه يافتم آن نسخه هم مانند نسخهء من مغلوط بود و سپس معلوم شد كه نسخهء ايشان و نسخه‌اى كه من از روى آن براى خود استنساخ نموده‌ام هر دو از روى يك نسخه بوده است . نسخهء مرحوم قاضى با خطى غير مرغوب مانند خط طفل تازه به مدرسه رفته نوشته شده و لذا در آن اغلاط بسيارى مشاهده مىشد ، ليكن اخيرا يك نسخهء بسيار صحيح با خطى بسيار زيبا و كاغذى عالى و جدول كشى شده نزد استاد خود در علوم رياضيات و هيئت : مرحوم آقا سيد ابو القاسم خونسارى يافتم و از ايشان براى استنساخ گرفتم و در سنهء 1354 هجريّهء قمريه از روى آن نسخه‌اى برداشتم . و تاريخ كتابت آن نسخهء منسوخ منها ، نود سال قبل از زمان استنساخ من بود . . . تمام شد كلام استاد علامهء طباطبائى مدّ ظلّه . حقير براى استنساخ ، نسخهء ايشان را به عنوان امانت گرفتم و ايشان با كمال بزرگوارى كه هميشه شيمهء ايشان بوده است مرحمت كردند . و با كمال دقت اين نسخهء حاضر را كه ملاحظه مىشود از روى نسخهء ايشان استنساخ نمودم . بنا بر اين ، اين نسخه بسيار صحيح و قابل اعتماد است . اين راجع به تاريخچهء صحّت املائى و انشائى نسخه . اما راجع به صحّت انتسابش به مرحوم سيّد مهدى بحر العلوم رضوان اللّه عليه ، عرض مىشود كه حقير خود شفاها از مرحوم آية اللّه آقا ميرزا