السيد محمد حسين الطهراني

82

معاد شناسى (فارسى)

بهشتيان داده مىشود ميگويند : اين همان روزى اى است كه قبلًا به ما داده شده است ، و به آنان روزىهائى داده شده است كه بعضى شبيه به بعض ديگرند : كُلَّما رُزِقُوا مِنْها مِنْ ثَمَرَةٍ رِزْقاً قالُوا هذَا الَّذِي رُزِقْنا مِنْ قَبْلُ وَ أُتُوا بِهِ مُتَشابِهاً . « 1 » بارى ، در « تفسير علىّ بن إبراهيم » در ذيل آيه شريفهء : وَ لَقَدْ رَآهُ نَزْلَةً أُخْرى * عِنْدَ سِدْرَةِ الْمُنْتَهى . « 2 » « و هر آينه به تحقيق كه رسول ما ، جبرائيل را يك بار ديگر در سِدرة المُنتهى ديد . » علىّ بن إبراهيم گفته است : مراد ، آسمان هفتم است . و امّا ردّ بر آن كسانى كه منكر شده‌اند كه بهشت و آتش هم اكنون آفريده شده‌اند گفتار خداوند است كه : عِنْدَها جَنَّةُ الْمَأْوى . « 3 » أىْ عِنْدَ سِدْرَةِ الْمُنْتَهَى . فَسِدْرَةُ الْمُنْتَهَى فِى السَّماءِ السّابِعَةِ وَ جَنَّةُ الْمَأْوَى عِنْدَها . « در نزد آن ، يعنى در نزد سِدرة المُنتهى ، جنّة المَأوى است . پس سِدرة المُنتهى در آسمان هفتم است و جنّة المَأوى هم در جنب آنست . » « 4 » پس معلوم مىشود كه جنّة المَأوى فعلًا موجود است . بهشت و دوزخ در ملكوت زمين است از اينجا استفاده مىشود كه بهشت در آسمان هفتم است . و

--> ( 1 ) قسمتى از آيه 25 ، از سورهء 2 : البقرة ( 2 ) آيات 13 تا 15 ، از سورهء 53 : النّجم ( 3 ) همان ( 4 ) « بحار الانوار » طبع حروفى ، ج 8 ، ص 133 ، به نقل از « تفسير قمّى » ص 652