از خلائق را نيافريده است مگر آنكه براى او منزلى در بهشت و منزلى در آتش خلق كرده است . و چون اهل بهشت در بهشت سُكنى گيرند و اهل آتش در آتش مسكن گزينند ، يك منادى ندا مىكند كه : اى اهل بهشت ! برخيزيد و به جهنّم نظر كنيد . بر مىخيزند و مُشرفِ بر آتش ميگردند ، در اين حال منزل‌هاى آنان را در آتش به قدرى بالا مىآورند كه همه ببينند ، و سپس به آنها گفته مىشود : اين منزل‌هاى شما در آتش بود كه اگر هر آينه گناه خدا را مىنموديد در آنها داخل مىشديد ! و اگر فرض كنيم كه كسى از شدّت سرور و خوشحالى بميرد ، اهل بهشت از شدّت سرور و خوشحالى در آن روز بايد بميرند ، چون خداوند چنين عذابى را از آنان برداشته است . و سپس ندا مىكنند : اى جماعت اهل آتش ! سرهاى خود را بلند كنيد و به منزلهاى خود در بهشت نظر افكنيد ! آنان سرهاى خود را بلند مىكنند و به منزل‌هاى خود در بهشت نظر مىاندازند و آن نعمت‌ها را در آنجا مىبينند . و در اين حال به آنان گفته مىشود : اينست منازل شما در بهشت ، كه اگر اطاعت خدا را ميكرديد داخل مىشديد . و در اين صورت اگر فرض شود كه كسى از شدّت غصّه و اندوه بميرد ، بايد در آن روز اهل جهنّم از شدّت غصّه و اندوه بميرند . زمين به صورت بهشت به متّقيان مىرسد پس بهشتيان منزل‌هاى بهشتى جهنّميان را ارث مىبرند ، و جهنّميان منزلهاى جهنّمى بهشتيان را ارث مىبرند ؛ و اينست مفاد