أَزْواجِهِمْ وَ ذُرِّيَّاتِهِمْ وَ الْمَلائِكَةُ يَدْخُلُونَ عَلَيْهِمْ مِنْ كُلِّ بابٍ * سَلامٌ عَلَيْكُمْ بِما صَبَرْتُمْ فَنِعْمَ عُقْبَى الدَّارِ . « 1 » « و آن كسانى كه به جهت جستجوى رضا و طلب وجه پروردگارشان شكيبائى و استقامت مىورزند ، و اقامهء نماز مىكنند ، و از آنچه ما به آنها روزى داده‌ايم ، در پنهان و آشكارا انفاق مىنمايند ، و با حسنات و نيكوئىها سيّئات و زشتىها را دفع و طرد مىكنند و از خود دور مىسازند ؛ عاقبت اين خانه از آنِ آنهاست . عاقبت اين خانه ، بهشت‌هاى عَدْنى است كه خودشان در آن داخل مىشوند و از پدرانشان و جفت‌هايشان و فرزندانشان هر كدام كه صلاحيّت داشته باشند داخل در بهشت عَدْن مىشوند ، و فرشتگان از هر درى بر آنان وارد مىشوند و سلام خدا را بر آنان ميدهند ، بدينگونه كه : سلام بر شما باشد ، در پاداش آن استقامت‌ها و شكيبائىها كه نموديد ! پس چه خوب است عاقبت اين خانه ! » در اين آيه ملاحظه مىشود كه جَنَّتُ عَدْنٍ را در توصيف عُقْبَى الدَّارِ آورده است ، كه بَدَل و يا عطف بيان براى آن است . و در هر صورت مفادش آن مىشود كه عُقْبَى الدَّارِ ، عاقبت اين خانه ، همان بهشت‌هاى عدن است . و چون ميدانيم كه تحقّق معناى دخول ، مستلزم خروج فىالجمله اى مىباشد ، بنابراين مَثَل اين كسانى كه داخل در بهشت

--> ( 1 ) آيات 22 تا 24 ، از سورهء 13 : الرّعد