هستم ، و من قسمت كنندهء بهشت و آتش هستم ، و من صاحب اعراف هستم . » اين سه دسته از روايات متّفقاً دلالت دارند بر آنكه رجال و اهل اعراف فقط ائمّه و پيشوايان اهل بيت و آل محمّد عليهم السّلام هستند . وقوف ائمّه عليهم السّلام و شيعيان گنهكار ، بر أعراف چهارم : رواياتى است كه دلالت دارند بر آنكه بر اعراف ، امامان و پيشوايان آل محمّد با تابعين خود از گناهكارانى كه اميد عفو و شفاعت و انتظار رحمت دربارهء آنان است ، وقوف دارند . مانند روايت واردهء در « تفسير علىّ بن إبراهيم » از پدرش از ابن محبوب از ابو ايّوب از بُرَيد ، از أبى عبد الله عليه السّلام كه : « اعراف تل‌هائى است بين بهشت و آتش . و رجال اعراف ، أئمّه صلوات الله عليهم أجمعين هستند كه با شيعيان خود بر اعراف وقوف دارند . و اين در حالى است كه مؤمنين بدون حساب همگى روانهء بهشت شده‌اند . أئمّه عليهم السّلام به شيعيان خود كه گناهكارند و بر اعراف وقوف دارند ميگويند : ببينيد برادرانتان را كه بدون حساب روانهء بهشت گرديده اند ! و اينست گفتار خداوند تبارك و تعالى : سَلامٌ عَلَيْكُمْ لَمْ يَدْخُلُوها وَ هُمْ يَطْمَعُونَ . « 1 » « سلام خداوند بر شما باد ! درحالىكه هنوز آنها داخل در بهشت

--> ( 1 ) ذيل آيه 46 ، از سورهء 7 : الاعراف