عليه السّلام است . « 1 » رجال أعراف ، أئمّهء اهل بيت عليهم السّلام هستند سوّم : رواياتى است كه دلالت دارد بر آنكه رجال واقفين بر اعراف ، أئمّهء آل مُحمّد هستند : در « بصائر الدّرجات » از أحمد بن محمّد از ابن مَحبوب از أبو ايّوب از بُرَيد عِجْلى روايت كرده است كه : سَأَلْتُ أَبَا جَعْفَرٍ عَلَيْهِ السَّلَامُ عَنْ قَوْلِ اللهِ : وَ عَلَى الْأَعْرافِ رِجالٌ يَعْرِفُونَ كُلًّا بِسِيماهُمْ ، قَالَ : أُنْزِلَتْ فِى هَذِهِ الامَّةِ ، وَ الرِّجَالُ هُمُ الائِمَّةُ مِنْ ءَالِ مُحَمَّدٍ . قُلْتُ : فَمَا الاعْرَافُ ؟ قَالَ : صِرَاطٌ بَيْنَ الْجَنَّةِ وَ النَّارِ ؛ فَمَنْ شَفَعَ لَهُ الائِمَّةُ مِنَّا مِنَ الْمُؤْمِنِينَ الْمُذْنِبِينَ نَجَا ، وَ مَنْ لَمْ يَشْفَعُوا لَهُ هَوَى . « 2 » « بُريد گويد : از حضرت باقر عليه السّلام دربارهء اين آيه پرسيدم ، فرمود : دربارهء اين امّت نازل شده است ، و رجال اعراف ، امامان از آل محمّد هستند . من گفتم : پس خود اعراف چيست ؟ ! حضرت فرمود : راهى است بين بهشت و جهنّم ؛ و هر كس را كه از مؤمنان گناهكار ، امامان ما شفاعت كنند نجات پيدا مىكند ، و هر كس را كه شفاعت نكنند سقوط مىكند . »

--> ( 1 ) « اصول كافى » ج 1 ، ص 426 ( 2 ) « 624 بصائر الدّرجات » الجزء العاشر ، باب 16 ، حديث 5 ؛ طبع حروفى ص 496 ، و از طبع سنگى ص 145