حَتَّى إِذا جاءَهُ لَمْ يَجِدْهُ شَيْئاً وَ وَجَدَ اللَّهَ عِنْدَهُ فَوَفَّاهُ حِسابَهُ . « 1 » « و كسانى كه كفر ورزيده‌اند ، كردار آنان همچون سرابى است كه در زمين خشك و لم يَزْرعى واقع است . شخص تشنه آن را آب مىپندارد و به دنبالش ميرود ، تا همين كه بدان رسيد ، أبداً آبى را نمىيابد ، بلكه آنجا خداوند را مىيابد كه حساب او را بطور تامّ و تمام مىكند ، و در حساب استيفا مىنمايد . » راه بسوى خدا واحد است ؛ شخص كافر سراب را به صورت آب مىبيند ، و مؤمن آب را به صورت آب . و هر دو با هم ميروند ؛ اوّلى تشنه كام مىماند و به سزاى غفلت و خيال باطلش ميرسد ، و دوّمى سيراب ميگردد . عمر و زندگى با اميد لقاء خداوندْ سعادت ، و بدون آن آتش است و مىفرمايد : فَأَعْرِضْ عَنْ مَنْ تَوَلَّى عَنْ ذِكْرِنا وَ لَمْ يُرِدْ إِلَّا الْحَياةَ الدُّنْيا * ذلِكَ مَبْلَغُهُمْ مِنَ الْعِلْمِ إِنَّ رَبَّكَ هُوَ أَعْلَمُ بِمَنْ ضَلَّ عَنْ سَبِيلِهِ وَ هُوَ أَعْلَمُ بِمَنِ اهْتَدى « 2 » « پس اى پيغمبر ! روى گردان از كسى كه از ياد ما روى گردانيده است ، و غير از زندگى و حيات دنيا چيزى را نمىخواهد ! اين نهايت درجهء بلوغ علم و پايهء دانش آنانست . بدرستيكه پروردگار تو داناتر است به كسى كه از راه او گمراه شده ، و به كسى كه در راه او راهنمائى شده و راه را يافته است ! »

--> ( 1 ) قسمتى از آيه 39 ، از سورهء 24 : النّور ( 2 ) آيه 29 و 30 ، از سورهء 53 : النّجم