و در شكّ و ترديد بسر برديد ! و آرزوهاى دراز شما را فريفت ، تا آنكه امر خدا نازل شد و مرگ گريبانتان را گرفت ، و آن غَرور و شيطان و نفس گول زننده و فريب دهنده شما را گول زد ( و با خدعه و مكر شما را در غفلت نگاه داشت ، تا ناگهان امر خدا آمد و كار از كار گذشت ) . » راه خدا يكى است ؛ يكى به استقامت و ديگرى به انحراف مىپيمايد و اين همان امر واحدِ ذو وجهين را مىرساند ، كه منافقان با مؤمنان ازهرجهت از جهات طبيعى و مزاياى مادّى در دنيا با هم بودند ، در يك زمين ، و يك عشيره ، و يك غذا ، و يك كسب و كار ، و يك پدر و مادر ، و يك مقدار عمر ، و بالاخره چنان كه مىبينيم در اين جهات طبيعى مَيْزى و فرقى ندارند ، و ليكن نيّت و هدف و أخلاق و گرايش معنوى تفاوت داشت ، و همين موجب شد كه آنان را به دوزخ بكشاند و مؤمنان را به بهشت رهبرى كند . پس صراط واحد است ، و آن راهى است كه بايد انسان بسوى خداوند تعالى طى كند ؛ مؤمنان از راه مستقيم ، و كافران و منافقان و بدكاران از راه اعوجاج و انحراف طى مىكنند . و قبل از آيه اعراف آمده است : وَ نادى أَصْحابُ الْجَنَّةِ أَصْحابَ النَّارِ أَنْ قَدْ وَجَدْنا ما وَعَدَنا رَبُّنا حَقًّا فَهَلْ وَجَدْتُمْ ما وَعَدَ رَبُّكُمْ حَقًّا قالُوا نَعَمْ فَأَذَّنَ مُؤَذِّنٌ بَيْنَهُمْ أَنْ لَعْنَةُ اللَّهِ عَلَى الظَّالِمِينَ * الَّذِينَ يَصُدُّونَ عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ وَ يَبْغُونَها عِوَجاً وَ هُمْ بِالْآخِرَةِ كافِرُونَ . « اهل بهشت به اهل جهنّم گويند : حقّاً آنچه را كه پروردگار ما به