ما أَغْنى عَنْكُمْ جَمْعُكُمْ وَ ما كُنْتُمْ تَسْتَكْبِرُونَ * أَ هؤُلاءِ الَّذِينَ أَقْسَمْتُمْ لا يَنالُهُمُ اللَّهُ بِرَحْمَةٍ ادْخُلُوا الْجَنَّةَ لا خَوْفٌ عَلَيْكُمْ وَ لا أَنْتُمْ تَحْزَنُونَ . وَ نادى أَصْحابُ النَّارِ أَصْحابَ الْجَنَّةِ أَنْ أَفِيضُوا عَلَيْنا مِنَ الْماءِ أَوْ مِمَّا رَزَقَكُمُ اللَّهُ قالُوا إِنَّ اللَّهَ حَرَّمَهُما عَلَى الْكافِرِينَ * الَّذِينَ اتَّخَذُوا دِينَهُمْ لَهْواً وَ لَعِباً وَ غَرَّتْهُمُ الْحَياةُ الدُّنْيا فَالْيَوْمَ نَنْساهُمْ كَما نَسُوا لِقاءَ يَوْمِهِمْ هذا وَ ما كانُوا بِآياتِنا يَجْحَدُونَ . « 1 » « و كسانى كه ايمان بياورند و عمل نيكو انجام دهند - و البتّه ما بيش از وسع كسى به او تكليف نمىكنيم - آنان اهل بهشتند ، و پيوسته و بطور جاودان در آن زيست مىكنند . و ما از دلها و سينه‌هاى آنان هر گونه غِلّ و آلودگى را بيرون كشيديم . و در بهشت در زير قصرهايشان نهرهائى جارى است . و ميگويند : سپاس و حمد اختصاص به خداوند دارد كه ما را بدين منزل و مقام رهبرى كرد ؛ و اگر هر آينه خداوند ما را بدينجا هدايت نمىفرمود ، ما هيچگاه خود به خود و در خود چنين نبوديم كه بتوانيم بدين مقام و منزل هدايت شويم ؛ همانا رسولان خدا ما را بحقّ هدايت كردند و براى ما حق را نشان دادند . و آنگاه بر آنان ندائى رسد كه : اينست آن بهشتى كه در پاداش أعمالى كه شما در دنيا بجاى مىآورده‌ايد ، بر سبيل اعطاء و ارث به شما موهبت شده است . و آنگاه بهشتيان به جهنّميان ندا مىكنند كه : آنچه را كه پروردگار

--> ( 1 ) آيات 42 تا 51 ، از سورهء 7 : الاعراف