واقع نشده صلاح نبوده است ، و به طور كلّى رفع يد از چون و چرا و عدم گلايه از حضرت ربّ العزّة . و به همين مرتبه ناظر است كلام مولى الموحّدين أمير المؤمنين عليه السّلام در حديث مرفوعهء برقى كه : انّ الاسلام هو التّسليم ، و التّسليم هو اليقين « 1 » . و علاوه بر ترك اعتراض بايد در قلب او هيچ نوع گرفتگى و غبارى نسبت به احكام تشريعيّه و تكوينيّهء الهيّه نباشد ، كما ورد في قوله تعالى : فَلا وَ رَبِّكَ لا يُؤْمِنُونَ حَتَّى يُحَكِّمُوكَ فِيما شَجَرَ بَيْنَهُمْ ثُمَّ لا يَجِدُوا فِي أَنْفُسِهِمْ حَرَجاً مِمَّا قَضَيْتَ وَ يُسَلِّمُوا تَسْلِيماً « 1 - » . « سوگند به پروردگار تو اى پيغمبر كه اينان ايمان نمىآورند مگر آن هنگامى كه در منازعات و مشاجرات واقعهء بين خود تو را حكم قرار دهند ، و سپس آن كسى كه حكم بر عليه او نمودى و خود را متضرّر ديد به هيچ وجه در دل خود از اين حكم ضيق و تنگى نيابد بلكه شاد و خرّم باشد و از جان و دل به حقيقت مرتبهء انقياد ، تسليم و خوشنود باشد » . اين مرحله همان مرحلهء ايمان اكبر است كه اسلام اكبر به روح سرايت نموده و دل و جان را حقّا متصرّف شده است .

--> ( 1 ) - [ به درستى كه اسلام همانا تسليم است و تسليم ، يقين ] . ( 1 - ) - آيه 65 ، از سورهء 4 : نساء .