حالات بسيارى از مباحات در منازل اوّليّه بر او حرام و ممنوع مىگردد . در اثر مراقبهء شديد و اهتمام به آن ، آثار حبّ و عشق در ضمير سالك هويدا مىشود ، زيرا عشق به جمال و كمال على الاطلاق فطرى بشر بوده و با نهاد او خمير شده و در ذات او به وديعت گذارده شده است ليكن علاقهء به كثرات و حبّ به مادّيّات حجابهاى عشق فطرى مىگردند و نمىگذارند كه اين پرتو ازلى ظاهر گردد . به واسطهء مراقبه كم‌كم حجابها ضعيف شده تا بالاخره از ميان مىرود و آن عشق و حبّ فطرى ظهور نموده ضمير انسان را به آن مبدأ جمال و كمال رهبرى مىكند . اين مراقبه در اصطلاح عرفاء تعبير به « مى » شده است . به پير ميكده گفتم كه چيست راه نجات * بخواست جام « مى » و گفت راز پوشيدن راه خلوتگه خاصم بنما تا پس ازين * « مى » خورم با تو و ديگر غم دنيا نخورم چون سالك در امر مراقبه مواظبت نمود ، حق تعالى از باب مهر و عطوفت انوارى را بر او به عنوان طلايع ظاهر مىگرداند . در ابتداى امر اين انوار مانند برق ظاهر گشته ناگهان پنهان مىشوند ، اين انوار كم‌كم قوّت يافته مانند ستارهء ريز درخشان مىگردند ، و