چنان انجذابى به عبوديّت و عبادت و تطهير باطن و تزكيهء سرّ پيدا مىكند كه از قلم تواناى او مىگذرد : « و انّى لاستغفر اللّه كثيرا ممّا ضيّعت شطرا من عمرى في تتبّع آراء المتفلسفة و المجادلين من اهل الكلام و تدقيقاتهم و تعلّم جربزتهم في القول و تفنّنهم في البحث حتّى تبيّن لي آخر الأمر بنور الإيمان و تأييد اللّه المنّان أنّ قياسهم عقيم و صراطهم غير مستقيم ، فألقينا زمام أمرنا إليه و إلى رسوله النّذير المنذر ، فكلّ ما بلغنا منه آمنّا به و صدّقناه و لم نحتل ان نخيّل له وجها عقليّا و مسلكا بحثيّا بل اقتدينا بهداه و انتهينا بنهيه امتثالا لقوله تعالى : ما آتاكُمُ الرَّسُولُ فَخُذُوهُ وَ ما نَهاكُمْ عَنْهُ فَانْتَهُوا ، حتّى فتح اللّه على قلبنا ما فتح فأفلح ببركة متابعته و أنجح « 1 » . ( مقدّمهء « اسفار اربعهء » مولى صدرا )

--> ( 1 ) - [ همانا من از خداوند طلب آمرزش و عفو بسيار دارم از براى آنكه پاره‌اى از عمر خويش را به بررسى آراء مدّعيان فلسفه و جدال‌كنندگان اهل كلام و نازك‌بينىهاى آنان و آموختن سخنان و شيوه‌هاى بحثى آنان به پوچى گذراندم ، تا اينكه سرانجام در پرتو فروغ ايمان و تأييد خداوند منّان دريافتم كه واقعا قياسات آنها بىنتيجه و صراط آنها غير مستقيم است . از اين رو زمام كار خويش را به خداوند و به فرستادهء بيم‌دهنده و هشداردهندهء او سپرديم ، و به آنچه از رسول الله به ما رسيده بود تماما ايمان آورده و تأييد نموديم ، و در صدد جستجوى توجيه عقلى و روشى علمى براى فرمايشات رسول برنيامديم بلكه پيروى از هدايت و اجتناب از نواهى او را پيشهء خود ساختيم همچنان كه حق تعالى فرموده : « آنچه از دستوراتى كه پيامبر براى شما آورده است بگيريد و پيروى كنيد ، و از آنچه نهى فرموده دورى كنيد » . تا آنكه خداوند بر قلب ما گشود آنچه را كه گشود ، و به بركت اين دنباله‌روى از رسول به فلاح و رستگارى رسيد ] .