« و براى ما هيچ شافعى از شفاعت كنندگان نيست ، و هيچ دوست مهربانى نيست . » اينها و نظائر آن از آيات كريمهء قرآنيّه ، نفى وقوع شفاعت و تأثير وسائط و اسباب را در روز قيامت مىكند . اثبات شفاعت خوبان در قرآن كريم در مقابل اين دسته از آيات كه بطور كلّى و قطعى ، نفى شفاعت را مىكند ، آيات ديگرى در قرآن كريم داريم كه بدون شكّ إجمالًا اثبات شفاعت را مىنمايد : مثل گفتار خداى تعالى : اللَّهُ الَّذِي خَلَقَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ وَ ما بَيْنَهُما فِي سِتَّةِ أَيَّامٍ ثُمَّ اسْتَوى عَلَى الْعَرْشِ ما لَكُمْ مِنْ دُونِهِ مِنْ وَلِيٍّ وَ لا شَفِيعٍ أَ فَلا تَتَذَكَّرُونَ « 1 » . « خدا آن كسى است كه آسمان‌ها و زمين و هر چه كه ميان آن دو است را در مدّت شش روز آفريد ؛ و پس از آن بر عرش استيلا يافت . براى شما غير از او هيچ صاحب اختيارى و هيچ شافعى نيست ! آيا شما متذكّر نمىشويد ! ؟ » و مثل گفتار ديگرش : لَيْسَ لَهُمْ مِنْ دُونِهِ وَلِيٌّ وَ لا شَفِيعٌ . « 2 » « غير از خداوند براى آنها صاحب اختيار و شفيعى نيست . » و مثل گفتار دگرش : قُلْ لِلَّهِ الشَّفاعَةُ جَمِيعاً . « 3 »

--> ( 1 ) آيه 4 ، از سورهء 32 : السّجدة ( 2 ) قسمتى از ايهء 51 ، از سورهء 6 : الانعام ( 3 ) صدر آيه 44 ، از سورهء 39 : الزُّمَر