55 نياورده است . و به نظر حقير روايت « مجالس المؤمنين » كه بيت 46 را نياورده است به واقع نزديك ، و روايت « ظرافهء الاحلام » كه هم بيت 46 و هم بيت 47 را نياورده است به واقع نزديك‌تر است . چون معلوم است كه حميرى ميخواهد ، چهار رايت و پرچم ضلال را به دست چهار تن بسپارد كه آخرين آنها معاوية بن أبى سفيان است ؛ و در صورتى كه ما بيت 46 و 47 را جزءِ قصيده بياوريم ، از جهاتى وضع ترتيب بهم مىخورد ، و لازم مىشود كه سامرىّ را عطف تفسير براى عِجْل و گوساله قرار دهيم ، و اين خلاف معهود است . ليكن همانطور كه ذكر شد در « مجالس المؤمنين » بيت 46 ، و در « ظرافهء الاحلام » بيت 46 و 47 را ذكر نكرده است . و بنا به نقل « ديوان حميرى » از « ظرافة الاحلام » ترتيب ابيات اين‌طور مىشود : فَالنَّاسُ يَوْمَ الْحَشْرِ رَايَاتُهُمْ * خَمْسٌ فَمِنْهُمْ هَالِكٌ أَرْبَعُ ( 1 ) قَائِدُهَا الْعِجْلُ وَ فِرْعَوْنُهَا * وَ سَامِرِىُّ الامَّةِ الْمُفْظِعُ ( 2 ) وَ مَارِقٌ مِنْ دِينِهِ مُخْدِجٌ * أَسْوَدُ عَبْدٍ لُكَعٌ أَوْكَعُ ( 3 ) وَ رَايَةٌ قَائِدُهَا وَجْهُهُ * كَأنَّهُ الشَّمْسُ إذَا تَطْلُعُ ( 4 ) 1 - پس بنابراين ، در روز قيامت و عرصات محشر ، رايات مردم پنج دسته است ، كه از آنها چهار دسته در هلاكتند . 2 - پيشوا و جلودار آن چهار رايت ، گوساله و فرعون و سامرىّ اين امّت است كه بسيار فظيع و شنيع است .