و علىّ بن إبراهيم در « تفسير » خود ، در ذيل آيه كريمهء : وَ خَشَعَتِ الْأَصْواتُ لِلرَّحْمنِ فَلا تَسْمَعُ إِلَّا هَمْساً ، از پدرش : إبراهيم بن هاشم ، از ابن محبوب ، از وابشى ، از أبو الورد ، همين مضمون روايت را آورده است . « 1 » حوض كوثر اختصاص به علىّ بن أبى طالب عليه السّلام دارد و در « مجالس » مفيد از علىّ بن بلال مهلّبى ، ، از أحمد بن حسين بغدادى ، از محمّد بن إسمعيل ، از محمّد بن صَلْت ، از ابو كدينه ، از عطاء ، از سعيد بن جُبَير ، از عبد الله بن عبّاس ؛ و در « أمالى » شيخ طوسى از شيخ مفيد ؛ و در كتاب « بشارة المصطفى » از شيخ أبو علىّ : پسر شيخ طوسى ، از پدرش ، از شيخ مفيد ، از محمّد بن إسمعيل ، با همين سلسلهء سند ، تا مىرسد به ابن عبّاس ، روايت كرده است كه : او ميگويد : چون بر رسول خدا صلّى الله عليه و آله و سلّم آيه : إِنَّا أَعْطَيْناكَ الْكَوْثَرَ نازل شد ، علىّ بن أبى طالب عليه السّلام پرسيدند : اى رسول خدا ! اين كوثر چيست ؟ حضرت فرمود : نهرى است كه خداوند به جهت بزرگداشت و گراميداشت من ، به من عنايت كرده است . أمير المؤمنين گفتند : اين نهر ، نهر شريفى است ! صفات و خصوصيّات آن را براى ما بيان كنيد ! حضرت فرمود : آرى اى علىّ ! كوثر نهرى است كه از زير عرش خدا جارى است . آبش از شير سفيدتر ، و از عسل شيرين‌تر ، و

--> ( 1 ) « تفسير قمّى » طبع سنگى ، ص 423