پابرهنه در زمين هموارى جمع مىكند ؛ و آنها را در راه محشر بقدرى متوقّف ميدارند كه همگى عرق بسيارى مىكنند و نفَس‌هاى آنان به شدّت مىزند ، و به قدرى كه خداوند اراده كرده است درنگ مىكنند ؛ و اينست معناى گفتار خداوند تعالى : فَلا تَسْمَعُ إِلَّا هَمْساً . « 1 » « و در آن وقت ( اى پيامبر ) نمىشنوى مگر صداى آرام و بدون صوت را . » در اين حال منادى از عرش ندا مىكند : كجاست پيامبر امّى ؟ خلائق ميگويند : اين صداى تو به همه رسيد و همه شنيدند ، آن پيامبر را با اسمش صدا كن ! منادى ندا ميدهد : كجاست پيامبر رحمت : محمّد بن عبد الله ؟ رسول الله صلّى الله عليه و آله و سلّم بر پا مىايستد ، و از همهء مردم جلوتر مىآيد تا اينكه مىرسد به حوضى كه طول آن به قدر مسافت ما بين أيْلَة و صَنْعَاء مىباشد ، و در كنار حوض مىايستد . و پس از آن صاحب شما را ندا مىكنند ؛ او هم به جلو مىآيد ، و در برابر مردم با رسول الله وقوف مىكند . و سپس به مردم اجازه داده مىشود ، و آنان به حركت در مىآيند . و در آن وقت ، مردم به دو دسته تقسيم مىشوند : جماعتى در حوض وارد مىشوند ، و جماعتى را از حوض دور مىكنند .

--> ( 1 ) . آيه 108 ، از سورهء 20 : طه