روى پلّه‌ها قرار مىگيرند ، و هر يك از صدّيقان و صالحان و شهيدان نيز بر روى پلّه‌ها قرار مىگيرند ؛ هر كس كه درجهء قربش بيشتر باشد بالاتر ، و هر كس كه درجهء قربش كمتر باشد پائين‌تر . و سائر مردم از اصناف و طبقات مؤمنان همه در پائين منبر ، در عرصات كه همان زمين هموار و وسيع است ، گرداگرد منبر مجتمع مىشوند ، از خلائق اوّلين و آخرين ؛ و همه تماشايشان به سوى رسول الله است . پيامبران كه در درجات مختلف وسيله قرار گرفته‌اند ، و هر يك داراى مقام و منزلتى مشخّص هستند « 1 » سرهاى خود را بلند كرده و به تماشاى رسول الله مشغولند . تابش و درخشش نور سيماى رسول الله صلّى الله عليه و آله و سلّم ، و وصىّ بلافصلش و پرچمدار لواءِ توحيدش : أمير المؤمنين علىّ بن أبى طالب عليه السّلام به قدرى شديد و تند و خيره كننده و در عين حال ملايم و با صفا و دلربا و چون ماهتاب شب بدر ، روح انگيز و جانفزاست كه دلهاى همهء پيامبران و صدّيقان را به خود جلب و معطوف نموده است . در اين حال جبرائيل كه مقرّب‌ترين فرشته از فرشتگان سماوى است ، پرچم حمد را مىآورد و به دست رسول الله مىدهد ، و

--> ( 1 ) در آيه 164 ، از سورهء 37 : الصّافّات ، وارد است كه : وَ ما مِنَّا إِلَّا لَهُ مَقامٌ مَعْلُومٌ . « و هيچ يك از ما نيست مگر آنكه براى او مقام و درجهء معلومى است . »