تَحْوِيلًا « 1 » . « پس هيچ وقت در سنّت خدا تبديلى نخواهى يافت ، و هيچ وقت در سنّت خدا تحويلى نخواهى يافت ! » و شفاعت موجب اختلاف در سنّت خدا مىگردد ، چون اگر شفاعت شامل حال همه شود و عذاب از جميع مجرمان برداشته شود ، اين مستلزم نقض غرض است و نقض غرض محال است و يك بازى است كه منافات با حكمت خدا دارد ، و اگر شامل بعضى از مجرمان شود و در نتيجه عذاب از بعضى آنان و يا از بعضى از جرائمشان برداشته شود ، اين موجب اختلاف در فعل خدا ، و مستلزم تغيير و تبديل در سنّت جاريه و طريقهء دائمه خواهد بود . زيرا كه فرقى در بين مجرمان نيست در اينكه هر يك از آنان مجرم هستند ، و فرقى در بين گناهان نيست در اينكه همه گناه است و موجب خروج از طريقه و منهاج عبوديّت است ، پس بنابراين اختصاص دادن بعضى از مجرمان را و يا بعضى از گناهان را به شفاعت و به عفو و اغماض و ناديده گرفتن محال است . بلى سنّت شفاعت و مشابهات آن ، در اين زندگى دنيوى كه اعمال و افعالش بر آراء و افكار و اوهامى مبتنى است كه چه بسيار به طور مساوى در موارد حقّ و باطل جارى است ، و بر نَسَق واحد در موارد حكمت و جهالت حكم مىشود اشكالى ندارد . جواب آنكه : هيچ شكّى نيست كه صراط خدا مستقيم ، و سنّت

--> ( 1 ) ذيل آيه 43 ، از سورهء 35 : فاطر