جميل اختيارى ؛ و چون مقام محمود مطلق است بايد جميع خلائق آن را حمد كنند . و كار جميل اختيارى كه در روز قيامت از رسول الله سر زند و همه از آن بهره‌مند گردند و منتفع شوند تا در مقابل آن او را حمد كنند ، غير از شفاعت كبرى چيز ديگر نمىتواند بوده باشد . و بنابراين مقام محمود را كه در روايات به شفاعت كبرى تفسير كرده‌اند معناى لطيفى است كه مىتوان از خود آيه استنتاج كرد . در « الميزان » از « تفسير عيّاشى » از عُبَيد بن زراره روايت كرده‌اند كه : قَالَ : سُئِلَ أَبُو عَبْدِ اللهِ عَلَيْهِ السَّلَامُ عَنِ الْمُؤْمِنِ ، هَلْ لَهُ شَفَاعَةٌ ؟ قَالَ : نَعَمْ . فَقَالَ لَهُ رَجُلٌ مِنَ الْقَوْمِ : هَلْ يَحْتَاجُ الْمُؤْمِنُ إلَى شَفَاعَةِ مُحَمَّدٍ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَ ءَالِهِ ؟ قَالَ : نَعَمْ لِلْمُؤْمِنِينَ خَطَايَا وَ ذُنُوبٌ ؛ وَ مَا مِنْ أَحَدٍ إلَّا وَ يَحْتَاجُ إلَى شَفَاعَةِ مُحَمَّدٍ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَ ءَالِهِ يَوْمَئِذٍ « 1 » . « از حضرت صادق عليه السّلام پرسيدند : آيا مؤمن مورد شفاعت واقع مىشود ؟ فرمود : آرى ! مردى از آن گروه گفت : آيا مؤمن نيازى به شفاعت محمّد صلّى الله عليه و آله دارد ؟

--> ( 1 ) « الميزان فى تفسير القرءان » ج 13 ، ص 191 ؛ و نيز در ج 1 ، ص 178 آورده‌اند .