بواسطهء كثرت گناهانش يك قدمش بلغزد ، قدم ديگر او در اثر محبّت ايشان برقرار و ثابت مىماند . دوستدار آنها به سوى بهشت و دشمن آنها رهسپار دوزخ است . » و چقدر عالى و خوب مدّاح اهل بيت : نظام استرآبادى سروده است : على امام مُعَلَّاى هاشمى كه بود * سواد منقبتش بر بياض ديدهء حور ز حُبّ اوست به روز جزا نه از طاعت * اميد مغفرت از حىّ لا يزال غفور نتيجه اى ندهد بى محبّتش در حشر * مكاشفات جُنيد و رياضت منصور ز دل سواد معاصى برون برد مهرش * چنان كه ماه برد ظلمت شب ديجور « 1 »

--> ( 1 ) « سفينة البحار » ج 1 ، ص 201