فِى اللهِ يَوْمَ الْقِيَمَةِ عَلَى أَرْضِ زَبَرْجَدٍ خَضْرَاءَ فِى ظِلِّ عَرْشِهِ عَنْ يَمِينِهِ - وَ كِلْتَا يَدَيْهِ يَمِينٌ - وُجُوهُهُمْ أَشَدُّ بَيَاضًا مِنَ الثِّلْجِ وَ أَضْوَءُ مِنَ الشَّمْسِ الطَّالِعَةِ . يَغْبِطُهُمْ بِمَنْزِلَتِهِمْ كُلُّ مَلَكٍ مُقَرَّبٍ وَ كُلُّ نَبِىٍّ مُرْسَلٍ ؛ يَقُولُ النَّاسُ : مَنْ هَؤُلَاءِ ؟ فَيُقَالُ : هَؤُلَاءِ الْمُتَحَآبُّونَ فِى الله « 1 » . « حضرت فرمود : رسول الله صلّى الله عليه و آله و سلّم فرمودند : كسانى كه يكديگر را در راه خدا و بر اساس خدا دوست داشته باشند ، در روز قيامت بر روى زمينى از زبرجد سبز رنگ در سايهء عرش خدا از جانب راست آن وقوف دارند - و هر دو دست خدا راست است - صورت‌هايشان از برف سفيدتر و از خورشيد تابان درخشنده‌تر است . هر فرشتهء مقرّب و هر پيغمبر مرسلى به درجه و مقام آنها غِبطه مىبرد . مردم مىگويند : اينها كيستند ؟ در جواب گفته مىشود : كسانى هستند كه دربارهء خدا به يكديگر محبّت مىكنند . » و اين روايت را كلينى با همين سند در « كافى » آورده است « 2 » . و نيز چند روايت ديگر قريب به همين مضامين دربارهء مُتحابّونَ فى الله در « محاسن » و « كافى » آورده‌اند .

--> ( 1 ) « محاسن » برقى ، ج 1 ، كتاب مصابيح الظّلم ، ص 264 ، حديث 337 ( 2 ) « اصول كافى » ج 2 ، ص 126