بغض در راه خداست ؛ و به همين امر اشاره كرده است حضرت امام رضا عليه السّلام در مكتوب خود كه چنين نوشته‌اند : بوده باش دوستدار آل محمّد عليهم السّلام و اگرچه تو فاسق باشى ! و بوده باش دوستدارِ دوستدار ايشان و اگرچه آنها فاسق باشند . » و سپس راوندى گويد : از فنون و مطالب راجع به اين حديث ، آنست كه اين مكتوب همين الآن در نزد بعضى از اهل كرمند - كه قريه ايست بين ناحيهء ما ( راوَنْد ) و بين اصفهان ، و آن قريه از اصفهان نيست - موجود است و داستان آن از اين قرار است كه : يكى از اهالى كرمند شتربان حضرت امام رضا عليه السّلام بوده است در وقتى كه آن حضرت عازم به سوى خراسان بوده‌اند . و اين مرد ساربان كه از عامّه و اهل سنّت بوده است چون مىخواسته است از خراسان برگردد ، به حضرت عرض مىكند : اى پسر رسول خدا ! مرا به مقدارى مختصر از خطّ مباركت مشرّف گردان تا با آن تبرّك جويم ! و حضرت ، اين عبارت را براى او مرقوم فرمودند . « 1 » هَلِ الدِّينُ إلَّا الْحُبُّ روايت ششم : عيّاشى در تفسير خود روايت مىكند از بُرَيْد بن معاوية عِجْلى ، كه او گفت : من در محضر حضرت أبو جعفر امام محمّد باقر عليه السّلام بودم كه مردى از خراسان با پاى پياده آمده بود . بر آن حضرت وارد شد و دو پاى خود را نشان داد كه از تعب

--> ( 1 ) « سفينة البحار » طبع سنگى ، ج 1 ، مادّهء حبب ، ص 199 ؛ و « بحار الانوار » طبع كمپانى ، ج 15 ، جزء اوّل ، ص 284