ما دربارهء لحوق و الحاق شواهد بسيارى داريم ؛ در قرآن كريم خداوند بنى اسرائيل آن روز را مورد خطاب و سرزنش قرار مىدهد و خود آنها را مخاطب مىسازد ، و به فعل آباء و اجدادشان مؤاخذه مىكند . آيات وارده در لحوق و مؤاخذهء كافران به أعمال نياكان خود مانند آيه : وَ إِذْ قُلْتُمْ يا مُوسى لَنْ نُؤْمِنَ لَكَ حَتَّى نَرَى اللَّهَ جَهْرَةً « 1 » . و مانند آيه : وَ إِذْ قُلْتُمْ يا مُوسى لَنْ نَصْبِرَ عَلى طَعامٍ واحِدٍ « 2 » . و مانند آيه : وَ إِذْ أَخَذْنا مِيثاقَكُمْ وَ رَفَعْنا فَوْقَكُمُ الطُّورَ « 3 » . و بسيارى از آيات ديگر . و همه و همه براى اين جهت است كه بنى إسرائيل ، در زمان رسول الله پيرو آبائشان در زمان حضرت موسى بوده‌اند و داراى همان عقيده و ايده و اخلاق و روش بوده‌اند ، و بنابراين عيناً مانند موجود متّصل واحدى هستند كه يك سرش در آن زمان و سر ديگرش در اين زمان باشد ، هر جا شما به آن نظر كنيد به آن چيز واحد نظر كرده ايد ! از حضرت امام رضا عليه السّلام مىپرسند : چرا فرزندان بنى اميّه كه بعداً به وجود آمده‌اند ، مورد لعن قرار مىگيرند و در

--> ( 1 ) قسمتى از آيه 55 ، از سورهء 2 : البقرة ( 2 ) صدر آيه 61 ، از سورهء 2 : البقرة ( 3 ) صدر آيه 63 ، از سورهء 2 : البقرة