به طاعت و مُجرم را به مطيع مبدّل مىكند . إِلَّا مَنْ تابَ وَ آمَنَ وَ عَمِلَ عَمَلًا صالِحاً فَأُوْلئِكَ يُبَدِّلُ اللَّهُ سَيِّئاتِهِمْ حَسَناتٍ « 1 » . آرى همانطور كه عمل صالح موجب تقويت روح و جان آدمى است و موجب صُعود كَلِمِ طيّب و روانِ طاهر انسان به سوى خداست كه فرمود : إِلَيْهِ يَصْعَدُ الْكَلِمُ الطَّيِّبُ وَ الْعَمَلُ الصَّالِحُ يَرْفَعُهُ . « 2 » همين طور شفاعت موجب ارتقاء كَلِمِ طيّب به سوى خداست ؛ كلم طيّب ايمان مؤمن است و شفاعت آن را به سوى خدا بالا مىكشد ، و شفاعت جانشين و خليفهء عمل صالح مىگردد ؛ پس شفاعت ، گناهكاران را به نيكوكاران ملحق مىكند . امّا نه هر گناهكارى را بلكه گناهكار از مؤمنين را كه با اولياى دين پيوند و ربط دارند و جذب و انجذاب مغناطيسى بين ارواح آنان برقرار است . ايمان به خدا از خداست ، و خداوند در جهنّم نيست و نمىسوزد ، مؤمن نيز در جهنّم نمىتواند بوده باشد و بسوزد ؛ آلودگيهاى او به گناه ، در اثر شفاعت مُبَدّل به حَسَنات مىگردد . فَأُولئِكَ يَدْخُلُونَ الْجَنَّةَ يُرْزَقُونَ فِيها بِغَيْرِ حِسابٍ . « 3 »

--> ( 1 ) قسمتى از آيه 70 ، از سورهء 25 : الفرقان ( 2 ) قسمتى از آيه 10 ، از سورهء 35 : فاطر ( 3 ) ذيل آيه 40 ، از سورهء 40 : غافر