طفلى خزد جانش آزرده مىشود ، پيوسته اطفال را محبّت مىكند ، و دوست دارد كه خانه و صاحبخانه همه معمور و آباد ، و خانه با صاحبخانه دائم و برقرار باشد ؛ ولى بعضى از اوقات به واسطهء ضعف و يا فرضاً تنبلى مىخوابد ، و حياط را نمىروبد ، و سطل خاكروبه را به سپور نمىدهد . كداميك از اين دو خادم محترمند ؟ و كداميك در نزد مولى و صاحبخانه معزّز و گرامى اند ؟ صاحبخانه از خادم اوّلى هر آن در اضطراب است كه مبادا خيانت و جنايتى كند ، زيرا كه نفس او شرير است ؛ ولى از خادم دوّمى در امان است ، سفر مىكند و غيبت مىنمايد ، و دلهره اى هم ندارد . اينجاست كه مُفاد اين همه روايات روشن مىشود ، كه مَناط و معيار سعادت و تقرّب و قبولى اعمال ، ايمان صحيح و عقيدهء متين و استوار و نيّت پاك و محبّت به دين و اولياى دين است . و مناط و ميزان شقاوت و بازگشت اعمال و ناديده گرفتن و به گمى منتهى شدن ، عقيدهء فاسد و نيّت آلوده و ايمان با شائبه و عدم محبّت به دين و اولياى دين است . آرى اگر كسى در مقابل رسول الله بايستد و با او محاجّه كند و فرمان او را به احترام با جان و دل نخرد ، نماز خواندن ، روزه گرفتن ، و لباس زاهدانه پوشيدن چه ثمرى دارد ؟ حقّاً جز ملعبه و بازى چيزى نيست .