و نيز در « كنز جامع الفوائد » از حضرت صادق عليه السّلام آورده است كه چون از تفسير همين آيه كريمه از ايشان سؤال شد ، فرمودند : إذَا حَشَرَ اللهُ النَّاسَ فِى صَعِيدٍ وَاحِدٍ أَجَّلَ اللهُ أَشْيَاعَنَا أَنْ يُنَاقِشَهُمْ فِى الْحِسَابِ ، فَنَقُولُ : إلَهَنَا ! هَؤُلَاءِ شِيعَتُنَا ! فَيَقُولُ اللهُ تَعَالَى : قَدْ جَعَلْتُ أَمْرَهُمْ إلَيْكُمْ وَ قَدْ شَفَّعْتُكُمْ فِيهِمْ وَ غَفَرْتُ لِمُسِيئِهِمْ ، أَدْخِلُوهُمْ الْجَنَّةَ بِغَيْرِ حِسَابٍ . « 1 » . « چون روز قيامت شود خداوند تمام خلائق را در زمين هموارى محشور مىكند ، و در اين صورت براى آنكه در حساب پيروانمان مناقشه كند و به جزئيّات رسيدگى فرمايد حساب را مىخواهد به طول اندازد . ما مىگوئيم : بار خداوندگارا ! اينان پيروان ما هستند ! خداوند تبارك و تعالى مىگويد : من امر آنها را به شما واگذار كردم و شما را شفيع آنها نمودم و گنهكاران آنها را آمرزيدم ! همهء آنها را بدون حساب داخل بهشت كنيد ! » و نيز در همين كتاب با سند متّصل خود از جميل آورده است كه : من به حضرت موسى بن جعفر عليهما السّلام عرض كردم : آيا من تفسير جابر را براى مردم بگويم ؟ ! حضرت فرمودند : براى مردم پست و كوته نظر مگو ! زيرا مىروند ، و جابر را بدين حديث سرزنش مىكنند . مگر اين آيه را نخوانده اى كه : إِنَّ إِلَيْنا إِيابَهُمْ * ثُمَّ إِنَّ عَلَيْنا

--> ( 1 ) « بحار الانوار » ج 8 ، ص 50