در اين حال مؤمن از او حيا مىكند و او را از آتش بيرون مىكشد . و مؤمن را مؤمن نام نهاده‌اند چون مؤمن امان ميدهد اتّكالًا على الله ، يعنى شفاعت مىكند و بنابراين خداوند امان دادن او را قبول مىكند و شفاعت او را مىپذيرد . » و در « علل الشّرائع » از پدرش از أحمد بن إدريس از حنان روايت مىكند كه : سَمِعْتُ أَبَا جَعْفَرٍ عَلَيْهِ السَّلَامُ يَقُولُ : لَا تَسْأَلُوهُمْ فَتُكَلِّفُونَا قَضَاءَ حَوَائِجِهِمْ يَوْمَ الْقِيَمَةِ . « 1 » حضرت امام محمّد باقر عليه السّلام فرمودند : « از دشمنان ما حاجات خود را نخواهيد ، كه ما را براى قضاء حوائج آنها در روز قيامت به زحمت اندازيد ! » و نيز با همين سند روايت كرده است كه : قَالَ : قَالَ أَبُو جَعْفَرٍ عَلَيْهِ السَّلَامُ : لَا تَسْأَلُوهُمْ الْحَوَائِجَ فَتَكُونُوا لَهُمُ الْوَسِيلَةَ إلَى رَسُولِ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَ ءَالِهِ وَ سَلَّمَ فِى الْقِيَمَةِ . « 2 » « حنان گويد : حضرت باقر عليه السّلام فرمودند : از آنها حوائج خود را مطلبيد تا بدين جهت در روز قيامت براى آنان بسوى رسول الله وسيله اى باشد ! » و از كتاب « تَمحيص » از حضرت امام موسى كاظم عليه السّلام آورده است كه :

--> ( 1 ) « بحار الانوار » طبع حروفى ، ج 8 ، ص 55 ( 2 ) همان مصدر