نزد آن حضرت ، حضرت علىّ و فاطمه و حسن و حسين عليهم السّلام بودند . در اين حال حضرت رسول عرض كردند : بار پروردگارا تو حقّاً ميدانى كه اين جماعت ، اهل بيت من هستند ! و گرامىترين مردم در نزد من مىباشند ؛ پس تو دوست بدار كسى كه آنها را دوست بدارد ! و مبغوض بدار كسى كه ايشان را مبغوض دارد ! و مودّت و مهر بورز با كسى كه با ايشان مودّت و مهر ورزد ! و دشمن بدار كسى كه آنها را دشمن بدارد ! و معاونت كن كسى كه ايشان را كمك كند ! و آنان را از هر رجس و پليدى پاكيزه و مطهّر بدار ! و از هر گناهى در تحت مصونيّت و عصمت خود در آور ! و از جانب خودت آنها را به روح القدس مؤيَّد گردان ! و سپس فرمود : اى على ! تو امام امّت من ، و جانشين من بر آنها پس از من هستى ! و تو قائد و سپهسالار قافلهء مؤمنين بسوى بهشت مىباشى ! و گويا كه من دارم نگاه ميكنم به دخترم فاطمه ، كه در روز رستاخيز سوار بر اسبى از نور است و به پيش مىآيد ؛ از طرف راست او هفتاد هزار فرشته ، از طرف چپ او هفتاد هزار فرشته ، و در مقابل او هفتاد هزار فرشته ، و در پشت سر او هفتاد هزار فرشته حركت مىكنند ، و او زنهاى مؤمن از امّت مرا جلودارى مىكند و به بهشت مىبرد . و بنابراين هر زنى كه در شبانه روز پنج نماز واجب را بجاى آورد ،