الشَّفِيعُ لِامَّتِى إلَى رَبِّى ! قَالَتْ : يَا أَبَتَاهُ ! فَإنْ لَمْ ألْقَكَ هُنَاكَ ؟ ! قَالَ : الْقَيْنِى عَلَى الصِّرَاطِ وَ أَنَا قَائِمٌ ، أَقُولُ : رَبِّ سَلِّمْ أُمَّتِى ! قَالَتْ : فَإنْ لَمْ أَلْقَكَ هُنَاكَ ؟ ! قَالَ : الْقَيْنِى وَ أَنَا عِنْدَ الْمِيزَانِ ، أَقُولُ رَبِّى سَلِّمْ أُمَّتِى . قَالَتْ : فَإنْ لَمْ أَلْقَكَ هُنَاكَ ؟ ! قَالَ : الْقَيْنِى عَلَى شَفِيرِ جَهَنَّمَ أَمْنَعُ شَرَرَهَا وَ لَهَبَهَا عَنْ أُمَّتِى ! فَاسْتَبْشَرَتْ فَاطِمَةُ بِذَلِكَ ، صَلَّى اللهُ عَلَيْهَا وَ عَلَى أبِيهَا وَ بَعْلِهَا وَ بَنِيهَا « 1 » . « حضرت فاطمه سلام الله عليها به حضرت رسول الله صلّى الله عليه و آله و سلّم عرض كرد ! اى پدر جان ! من كجا ترا در موقفِ اعظم روز قيامت و در روز دهشت‌ها و وحشت‌ها و در روز فَزَعِ اكبر ببينم ؟ ! حضرت فرمود : اى فاطمه ! در پهلوى درِ بهشت ، و با من لِواى حمد است ، و من در نزد پروردگارم شفيع امّت خود هستم ! فاطمه عرض كرد : اى پدر جان ! اگر تو را آنجا نبينم ، كجا ببينم ؟ ! فرمود : مرا بر روى صراط ببين كه ايستاده‌ام و ميگويم پروردگار من ! امّت مرا سلامت بدار . فاطمه عرض كرد : اگر تو را آنجا نبينم ، كجا ببينم ؟ ! فرمود : در نزد ميزان ، من ميگويم : پروردگار من ! امّت مرا سلامت بدار ! فاطمه عرض كرد : اگر تو را آنجا نبينم ، كجا ببينم ؟ ! فرمود : در لبهء جهنّم ، كه من شراره‌ها و شعله‌هاى آتش را از امّت خودم كنار ميزنم !

--> ( 1 ) « أمالى » صدوق ، طبع سنگى ، مجلس چهل و ششم ، ص 166