. شفاعت پيامبر و امامان و حضرت فاطمهء زهراء سلام الله عليهم از جمله شفيعان روز قيامت پيغمبر اكرم و خمسهء طيّبه و امامان بحقّ و حضرت صدّيقهء كبرى سلام الله عليهم أجمعين هستند . در سورهء انبياء وارد است كه : وَ قالُوا اتَّخَذَ الرَّحْمنُ وَلَداً سُبْحانَهُ بَلْ عِبادٌ مُكْرَمُونَ * لا يَسْبِقُونَهُ بِالْقَوْلِ وَ هُمْ بِأَمْرِهِ يَعْمَلُونَ * يَعْلَمُ ما بَيْنَ أَيْدِيهِمْ وَ ما خَلْفَهُمْ وَ لا يَشْفَعُونَ إِلَّا لِمَنِ ارْتَضى وَ هُمْ مِنْ خَشْيَتِهِ مُشْفِقُونَ . « 1 » « و ميگويند كه : خداوند رحمن براى خود اولادى ( از پسر چون عيسى ، و از دختر چون ملائكه ) اتّخاذ كرده است ؛ بلكه آنان ( پيامبران و فرشتگان ) بندگان مكرّم و بزرگوار خدا هستند كه در گفتار خود از او جلو نمىافتند و پيشى نمىگيرند ، و به امر خدا عمل مىكنند . خداوند از آنچه در برابر آنهاست ، و از آنچه در پشت سر آنهاست علم و اطّلاع دارد و ايشان شفاعت نمىكنند مگر براى كسى كه دينش و عقيده‌اش پسنديده باشد ؛ و ايشان از خوف و خشيت خدا در هراس هستند . » و چون نصارى عيسى را پسر خدا ، و يهود عُزَيْر را پسر خدا ميدانند ، و مشركين جاهليّت ملائكه را دختران خدا مىپنداشتند ؛ به اطلاق اين آيه هر دو صنف از پيامبران و فرشتگان ، بندهء مكرّم خداوند محسوب شده ، و مقام شفاعت به آنها إجمالًا داده شده است .

--> ( 1 ) . آيات 26 تا 28 ، از سورهء 21 : الانبياء