السيد محمد حسين الطهراني

167

معاد شناسى (فارسى)

12 - پس بايد همهء آفريدگان تو حمد تو گويند اى خداى من ! 13 - آن هنگام همهء آفريدگان خداى بگويند شكر تو ميگوئيم اى پروردگار و خجسته باد نام پاك تو ! 14 - حقّ ميگويم به شما ، بدرستى كه شياطين و انداخته‌شدگان با شيطان آن هنگام ميگريند ، حتّى اينكه هر آينه از آب چشم يكى از ايشان روان شود بيشتر از آنچه در اردن است . 15 - و با وجود اين پس نمىبينند خداى را . 16 - و خداى با رسول خود سخن نموده بفرمايد : مرحبا به تو اى بندهء امين من ! 17 - پس طلب كن هر چه ميخواهى كه به هر چيزى خواهى رسيد ! 18 - پس رسول الله جواب دهد : اى پروردگار من ! ياد كن كه چون مرا آفريدى ، فرمودى بدرستى كه تو اراده نموده اى كه بيافرينى جهان را و بهشت را و فرشتگان را و مردم را ، از روى محبّت به من تا تمجيد نمايند ترا به خود من بندهء تو ! 19 - از اين روى زارى ميكنم بسوى تو اى پروردگار خداى مهربان دادگر كه به يادآورى وعدهء خويش را به بنده‌ات ! 20 - پس خداى جواب دهد مانند خليلى كه با خليل خود شوخى كند و ميفرمايد اى خليل من محمّد ! آيا گواهان دارى براى اين ! ؟ 21 - پس با احترام بگويد : آرى اى پروردگار من ! 22 - پس خداى بفرمايد اى جبرئيل برو و ايشان را بخوان !