و نياز جميع پيامبران و خلائق را به معاونت و شفاعت و رحمت آن حضرت ذكر مىكند : اوّل : در فصل پنجاه و چهارم يعنى سورهء قيامت مطالبى گويد تا ميرسد به آيه 7 : « 7 - آنگاه خداى زنده كند ، پس از آن باقى پيغمبران خود را كه زود باشد بيايند همهء ايشان پيروى كنان به آدم . 8 - پس دست رسول الله را ببوسند ، و خودشان را قرار دهند در سايهء نگاهبانى او . 9 - آنگاه خداى زنده كند باقى پاكان را كه فرياد ميزنند به ياد آر ما

--> نسخهء ايطاليائى را به زبان انگليسى ترجمه كرده‌اند و اسم اين انجيل به عبارت انگليسى چنين است : True Gos Pel of Jesus Called Christ يعنى انجيل راست عيسى مسمّى به مسيح . و در 15 مارس سنهء 1908 ميلادى دكتر خليل سعادت آن را به عربى ترجمه كرده ؛ و در شهر ربيع الاوّل سنهء 1341 هجرى قمرى ترجمهء آن از انگليسى به فارسى توسّط مرحوم سردار حيدر قلى كابلى پايان يافت . و در 1311 هجرى شمسى مطابق با 1350 هجرى قمرى در مطبعهء سعادت كرمانشاه به طبع رسيد . بارى ، چون اين انجيل با آيات قرآن دربارهء بشارت حضرت عيسى به قدوم حضرت محمّد عليهما الصّلاة و السّلام مطابقت دارد و از بهترين اناجيل است ، بر خلاف اناجيل اربعه ( لوقا ، متّى ، يوحنّا ، مرقس ) ظهور آن در اروپا و در كليساهاى انگلستان غوغا و هياهوئى بر پا كرد و چون تصديق به آن مساوق با تصديق به خاتَميّت رسول الله بود ، نخواستند آن را بپذيرند و لذا آن را رسمى نشمردند .