از حضرت صادق عليه السّلام كه در تفسير آيه شريفهء : فَما لَنا مِنْ شافِعِينَ وَ لا صَدِيقٍ حَمِيمٍ ، فرموده‌اند : « شافعين أئمّه هستند ، و صَديق از مؤمنين مىباشند . » « 1 » و نيز روايت كرده است از پدرش از قاسم بن محمّد از علىّ بن أبى حمزه ، قَالَ : قَالَ رَجُلٌ لِأبِى عَبْدِ اللهِ عَلَيْهِ السَّلَامُ : إنَّ لَنَا جَاراً مِنَ الْخَوَارِجِ يَقُولُ : إنَّ مُحَمَّدًا صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَ ءَالِهِ يَوْمَ الْقِيَمَةِ هَمُّهُ نَفْسُهُ فَكَيْفَ يَشْفَعُ ؟ فَقَالَ أَبُو عَبْدِ اللهِ عَلَيْهِ السَّلَامُ : مَا أَحَدٌ مِنَ الاوَّلِينَ وَ الآخِرِينَ إلَّا وَ هُوَ يَحْتَاجُ إلَى شَفَاعَةِ مُحَمَّدٍ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَ ءَالِهِ يَوْمَ الْقِيَمَةِ . « 2 » « گفت : مردى به امام صادق عليه السّلام عرض كرد : همسايه اى دارم كه از خوارج است و مىگويد : در روز قيامت همهء همّ و غمّ محمّد براى خودش است ، پس چگونه مىتواند شفاعت كند ؟ امام صادق عليه السّلام فرمود : كسى از گذشتگان و آيندگان نيست جز اينكه روز قيامت محتاج به شفاعت محمّد صلّى الله عليه و آله است . » و شيخ طوسى با إسناد متّصل خود روايت كرده است از محمّد ابن عبد الرّحمن از حضرت صادق عليه السّلام : قَالَ : قَالَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَ ءَالِهِ : لَا تَسْتَخِفُّوا بِشِيعَةِ عَلِىٍّ فَإنَّ الرَّجُلَ مِنْهُمْ لَيَشْفَعُ لِعَدِدِ رَبِيعَةَ وَ مُضَر . « 3 »

--> ( 1 ) همان ( 2 ) همان ( 3 ) « بحار الانوار » طبع حروفى ، ج 8 ، ص 56