طريقى را كه امام به حسب شرائط مكان و زمان و مقتضيات و با وجود گرفتارىها و موانع و مشكلات پيموده است ؛ و بقيّه راهها به حسب شدّت قرب و يا بُعد به اين راه از مقادير و سهام متفاوتى از صراط مستقيم برخوردارند . و بنابراين خوب واضح مىشود كه چگونه عَلِىٌّ عَلَيْهِ السَّلامُ هُوَ الصِّرَاطُ الْمُسْتَقِيمُ . ( در كيفيت پيمودن راه مستقيم ) راهى را كه انسان بسوى خدا دارد همان نفس اوست كه همه بايد از راه عبور از نفس به خدا برسندو چون نفوس از جهت پاكى و طهارت مختلفند ، و از جهت صدق و صفا و شوائب انّيّت‌هاى شخصيّه و استكبار و يا خلوص نيّت و تزكيه سرّ متفاوتند ؛ بنابراين راهها مختلف خواهد شد ؛ و آن نفس كه ازهرجهت اخلاصش شديدتر ، و صدق و صفايش افزونتر ، و تزكيه و طهارتش بهتر ، و سرعت حركتش عالىتر باشد آن صراط مستقيم و در بين جميع نفوس حتّى انبياء ، از رسول اكرم و علىّ بن أبى طالب و امامان به حقّ از ذرّيه آن دو بزرگوار كسى را در استقامت طريق بهتر و يا مساوى سراغ نداريم و لذا آنان سبيل اعظم و صراط اقوم مىباشند . أَنْتُمُ الصِّرَاطُ الأقْوَمُ ، وَ شُهَدَاءُ دَارِ الْفَنَآءِ ، وَ شُفَعَاءُ دَارِ الْبَقَاءِ ! « 1 » « شما راه استوارترين ؛ و گواهان اين دنياى فانى ؛ و شفيعان آن عالَم باقى براى مردم هستيد ! »

--> ( 1 ) « از جمله فقرات زيارت جامعه كبيره .