مقرّبين و ابرار حقيقت آتش را شناخته‌اند ؛ و بدان دل نداده‌اند لذا چون برق خاطف ، و چون باد تند وزش از آن ميگذرند . وَ أَنْ لَوِ اسْتَقامُوا عَلَى الطَّرِيقَةِ لَأَسْقَيْناهُمْ ماءً غَدَقاً . « 1 » « و اگر چنانچه بر طريق راست و استوار پايمردى كنند ، ما هر آينه به آنان از آب شيرين و گوارا و فراوان مىنوشانيم » . و امّا راجع به كسانى كه به خدا و جزا و عمل مؤمن نيستند و عالم را هرج و مرج ، و بدون حساب ميدانند ، ميفرمايد : وَ إِنَّ الَّذِينَ لا يُؤْمِنُونَ بِالْآخِرَةِ عَنِ الصِّراطِ لَناكِبُونَ . « 2 » « و حقّاً آن كسانى كه به آخرت ايمان نمىآورند از راه و روش و صراط واضح به دور افتاده و پرت شده‌اند ؛ و به انحراف و كج‌روى و گمراهى گرائيده‌اند » . آرى صراط صراط علىّ بن أبى طالب است ؛ و صِرَاطُ عَلِىٍّ حَقٌّ نُمْسِكُهُ ؛ آن رويّه روش حقّ است ؛ و بايد گرفت و به دو نزديك شد ، و روز به روز نزديكتر شد تا صد در صد در پشت سر او قرار گرفت . و شيعه او شد ؛ و به او ملحق شده و به بهشتى كه او ميرفته و براى آن در تكاپو بوده است رفت ؛ و در تمام اعمال و اقوال از آن صراط تعدّى و تجاوز نكرد كه اين خسران بزرگى است . مرحوم محدّث قمى نقل كرده است از كتاب « مصابيح الانوار » : قَالَ : بَلَغَنَا أَنَّ أَمِيرَ الْمُؤْمِنِين عَلَيْهِ السَّلامُ اشْتَهَى كَبِداً مَشْوِيَّةً

--> ( 1 ) آيه 16 ، از سورهء 72 : الجنّ ( 2 ) آيه 74 ، از سورهء 23 : المؤمنون