است ؛ أمير المؤمنين عليه السّلام در دنيا زراعت كرد ، باغ تهيّه كرد ، قنات جارى كرد ، نخلستان ايجاد كرد ، ولى آلوده نشد ؛ ازدواج كرد ، و فرزندان آورد ، آلوده نشد ؛ حكومت نمود و آلوده نشد . اين غير از اقسام كارهاى مردم است ؛ أمير المؤمنين از اين اعمال جز نفس عمل غرضى و مقصدى نداشت . جز خدا نيّتى نداشت ؛ مردم براى نيّت‌ها انجام ميدهند ؛ و اين همان مَفْرق طُرق اولياء خدا با ساير افراد مردم است ؛ اولياى خدا كارشان رنگ خدائى دارد و هيچ رنگى از آن نيكوتر نيست . صِبْغَةَ اللَّهِ وَ مَنْ أَحْسَنُ مِنَ اللَّهِ صِبْغَةً . « 1 » اولياء خدا در عبور از صراط وحشتى ندارند البتّه اولياء خدا هم مقام و مرتبه أمير المؤمنين را پيدا نمىكنند ؛ امّا از نقطه نظر پيروى از آن حضرت ممكن است صراطشان مستقيم گردد ؛ و آنان نيز كَالبَرقِ الخاطِف از صراط عبور كنند ؛ چون به مقام مقرّبين و مخلَصين رسيده‌اند ؛ و كسى كه بدين مقام رسد ديگر آتش براى او معنى ندارد . و البتّه هم بايد چنين باشد ؛ زيرا كه آنها امامند براى اينكه دست مردم را بگيرند و همانند خود حركت دهند ؛ و الّا معناى امامت صادق نيست . اينان كسانى هستند كه در صراط مستقيم سير دارند و چنين افرادى غصّه و اندوه ندارند . لا يَحْزُنُهُمُ الْفَزَعُ الْأَكْبَرُ . « 2 » « دهشت و تكانِ بزرگترين ، آنان را به وحشت و هراسى

--> ( 1 ) صدر آيه 138 ، از سورهء 2 : البقرة ( 2 ) صدر آيه 103 ، از سورهء 21 : الانبياء