أبداً أبداً . معناى آمدن خدا ظهور خداست ؛ چون مَجئ در لغت به معناى ظهور و بروز تدريجى است ؛ و بنابراين ظهور خدا و فرشتگان ، آمدن آنهاست . مجيء و آمدن خدا ، ظهور و طلوع قدرت و علم و حيات بسيط و مجرّد اوست ؛ و نظير اين تعابير در آيات و روايات بسيار است ؛ مثل : يَدُ اللَّهِ فَوْقَ أَيْدِيهِمْ . « دست خدا بالاى دستهاى آنهاست » و مثل : عَينُ الله و اذُن الله و لِسانُ الله و غيرها كه قابل احصاء نيست ؛ خداوند در قرآن كريم دارد : وَ أَنَّ هذا صِراطِي مُسْتَقِيماً فَاتَّبِعُوهُ وَ لا تَتَّبِعُوا السُّبُلَ فَتَفَرَّقَ بِكُمْ عَنْ سَبِيلِهِ . « 1 » « و اينست راه مستقيم من كه بايد از آن پيروى كنيد ! و از راههاى ديگر پيروى مكنيد كه شما را از طىّ راه خدا باز ميدارند . » آيا ميتوان در اين آيه ، صراط و سبيل و سُبل را به معناى راههاى طبيعى و مادّى گرفت ؛ و گفت : مراد راهى است چون جادّه هموار و مستقيم ؛ در مقابل راههاى كج و معوج ؟ يا نه ؛ مسلّماً اين صراط و سبيل ، معنوى است و كنايه از كشف حجب و وصول عبد به مقام عزّ شامخ حضرت حقّ است از طريق عمل به قرآن و سنّت و منهاج پيامبر عظيم الشّأن . اگر شما بگوئيد : آقا فردا شما محاكمه اى داريد ! گردنه اى است بايد از آن عبور كنيد ! مراد و منظور از اين گردنه چيست ؟ آيا در مجلس

--> ( 1 ) صدر آيه 153 ، از سورهء 6 : الانعام