السيد محمد حسين الطهراني
78
معاد شناسى (فارسى)
كه فرداى آن ، عازم رحيل بود با قهوه او را مسموم كردند و از دنيا رفت . چرا ؟ بواسطهء انحراف مغزها از محور اصلى خود . نتيجه تكذيب آيات خدا حبط اعمال است الَّذِينَ كَذَّبُوا بِآياتِنا وَ لِقاءِ الْآخِرَةِ حَبِطَتْ أَعْمالُهُمْ . « 1 » و كردند آنچه كردند ؛ و هفتاد سال به نام آزادى همه را از حقوق اوّليّهء خود محروم ، و با باطوم بر مغزها كوفتند تا از اصالت و حقيقت دست بردارند . با الفاظ حرّيّت و آزادى همه را مشغول كردند ؛ با الفاظى بى محتوى و تو خالى ، براى فريب دادن و گول زدن مردم ؛ اعمال آنها حبط است و در روز رستاخيز نامهء عمل ندارند . مثل يك دانهء چوب كبريتى كه شما به يك انبار از كاغذ و كتاب بزنيد ! كافى است كه همه را بسوزاند اگر شما عالم باشيد ، و با سواد باشيد ، و خيلى زحمت كشيده باشيد ، و چندين كتاب نوشته باشيد ؛ يك دانهء چوب كبريت كوچك در يك لحظه كافى است همه را طعمهء حريق قرار دهد . اگر تمام كتابهاى خطّى خود را در يك بقچه ببنديد ؛ و در شطّ آب بيندازيد ؛ كتابهائى كه فرضاً در دويست سال نوشته شده است ، كافى است كه در يك لحظه غرقاب شود ؛ اينست معناى حَبط و كيفيّت حَبط ، پس نبايد تعجّب كرد كه چگونه عمل مختصرى اين چنين توانائى دارد كه بتواند عمل دويست سال را نابود كند ! يك كلمهء كفر بر زبان جارى كردن انسان را جهنّمى و كافر مىكند ، يك لغزش بر فراز كوه بلند ، و يك اهمال و بازيگرى ميتواند انسان را در قعر درّهء هولناك سقوط دهد و استخوانهاى او را در هم شكند ، و براى هميشه مدفن و مقبرهء او را در تهِ درّه قرار دهد .
--> ( 1 ) . قسمتى از آيه 147 ، از سورهء 7 : الاعراف