السيد محمد حسين الطهراني

65

معاد شناسى (فارسى)

بخواند چه معنى دارد ؟ عبادت و اطاعت از حقّ بر اساس ترس از دوزخ و يا طمع در بهشت عبادت حقّ نيست ؛ عبادت نفس و قواى نفسانيّه است . بارى ، اگر كسى خدا را بر اين نيّت‌ها عبادت كند ، از همين نواحى نامهء عمل به دستش ميرسد ؛ ولى كسى كه خدا را از ناحيهء ذات أقدس او عبادت كرده است ، نامهء عمل از كجا به او برسد ؟ ذات اقدس كه جهت ندارد ، تعيّن ندارد ؛ نامه عمل او چه باشد ؛ نامهء عمل او نفس واقع الامر يعنى ذات اقدس حقّ است تبارك و تعالى . او خود را با خدا معاوضه كرده نه با آثار و نعمت‌ها ؛ او از ذات به غير ذات سر فرو نياورده است ؛ و بهشت و جنّت او اندكاك در ذات اقدس و محو و نابودى در انوار قدسيّه و تجلّيّات ذاتيّه بوده است ؛ و طبق آيه شريفه : إِنَّ اللَّهَ اشْتَرى مِنَ الْمُؤْمِنِينَ أَنْفُسَهُمْ وَ أَمْوالَهُمْ بِأَنَّ لَهُمُ الْجَنَّةَ . « 1 » « بدرستى كه خداوند از مؤمنان اموال آنها را و جانهاى آنها را ميخرد در مقابل آنكه براى آنان بهشت باشد . » ذات اقدس حضرت حقّ بهشت برين او مىباشد . من كه امروزم بهشت نقد حاصل مىشود * وعدهء فرداى زاهد را چرا باور كنم « 2 » من خودم را با خدا معاوضه كردم معنايش اين نيست كه صفات و اسماء او را براى خود گرفتم و الوهيّت او را به خود نسبت دادم ؛ اين

--> ( 1 ) صدر آيه 111 ، از سورهء 9 : التّوبة ( 2 ) ديوان حافظ شيرازى طبع پژمان ص 157