السيد محمد حسين الطهراني

29

معاد شناسى (فارسى)

از او غفلت ورزد . وجههء مؤمن هميشه رو به خداست ؛ رو به جلو است ، رو به مسير است كه لحظه به لحظه دارد ميرود ، مؤمنان ميروند به جلو و به ائمّهء خود ملحق ميشوند ؛ و امامان آنان نيز در جلو قرار گرفته‌اند و وجههء ايشان رو به جلو است ؛ يَوْمَ نَدْعُوا كُلَّ أُناسٍ بِإِمامِهِمْ ، به سبب امامِ مؤمنين ، مؤمنان را ميخوانند ، امام عادل و پيشواى راستين و متعهّد و مؤمن جلو ميرود ؛ آنجائى كه عالم نور است ؛ و نور از وجود او بيرون مىجهد ؛ امام نور است ، نفس قدسيّهء امام نور محض است ؛ و در دنبال آنان مؤمنان حركت مىكنند ؛ و ميرسند ؛ و سپس ملحق ميشوند . و بنابراين تمام أخبار و رواياتى كه وارد شده است در اينكه اگر كسى فلان عمل را انجام دهد با ما خواه بود يا اگر به همان كار را بكند همنشين رسول الله مىباشد و همجوار و هم صحبت ائمّه ميگردد و در بهشت‌هاى خُلد برين سُكنى ميگزيند همه حلّ مىشود ؛ زيرا كه در عالم لحوق معيّت صرف است . كيفيت وجوه امام و مأموم دوزخيان و امّا آن كسانى كه به ائمهء جور ملحق ميشوند و به پيشوايان جائر و ظالم و فرعون‌هاى زمان و ظَلمهء دوران كه مردم را به عبادت و بندگى و اطاعت خود ميخوانند پيروى مىكنند و آنها را بت قرار داده و مىپرستند در روز قيامت با امامشان معيّت پيدا مىكنند ؛ و همه با هم مُجتمعاً و مُتراكماً به جهنّم ميروند . لِيَمِيزَ اللَّهُ الْخَبِيثَ مِنَ الطَّيِّبِ وَ يَجْعَلَ الْخَبِيثَ بَعْضَهُ عَلى بَعْضٍ فَيَرْكُمَهُ جَمِيعاً فَيَجْعَلَهُ فِي جَهَنَّمَ أُولئِكَ هُمُ