وَ أَمَّا إِنْ كانَ مِنْ أَصْحابِ الْيَمِينِ * فَسَلامٌ لَكَ مِنْ أَصْحابِ الْيَمِينِ * وَ أَمَّا إِنْ كانَ مِنَ الْمُكَذِّبِينَ الضَّالِّينَ * فَنُزُلٌ مِنْ حَمِيمٍ * وَ تَصْلِيَةُ جَحِيمٍ . « 1 » « و امّا آن كسانى كه از اصحاب سعادتند پس سلام خدا بر آنها از جانب تو باد ، يعنى بشارت سلامت پيوسته به آنها ميرسد . و امّا آن كسانى كه از منكران و گمراهانند پس از غذاى حميم دوزخ به عنوان طعام به آنان داده مىشود و منزلگاهش جهنّم است » . مكذّب آن كسى است كه عقلش ميرسد و تكذيب مىكند ؛ و ضالّ كسى است كه گم شده است و در عالم حقائق اثرى ندارد و در نشئه انوار اصلًا يافت نمىشود ؛ بنابراين مكذّبين ضالّين و اصحاب الشّمال و أصحاب المَشْأَمَه گروه واحد هستند ؛ اينان افرادى هستند ؛ كه به‌هيچ‌وجه نمىتوانند در عالم حقائق به جلو بروند ؛ و در عالم آراء و افكار شيطانى منغمر و از هوَسات نفسانيّه و غفَلات تمتّع دارند و در همان‌جا گم ميشوند و مىميرند و دفن ميگردند . در تفسير آيه : ما أَغْنى عَنِّي مالِيَهْ هَلَكَ عَنِّي سُلْطانِيَهْ اينها همان كسانى هستند كه در سورهء الحاقّة خوانديم : ما أَغْنى عَنِّي مالِيَهْ هَلَكَ عَنِّي سُلْطانِيَهْ . اينها اصحاب شِمال و ياران مشئمه بودند كه در دنيا به مال خود اعتماد دارند به قوم و عشيرهء خود اتّكاء ميكنند به رئيس و رعيّت و سپاه و درهم و دينار پشت گرمند ؛ و خيال ميكنند كه اين عالم اعتبار را بدانجا راهى هست ؛ و آنچه در اينجا بدان اعتماد دارند ، در آنجا هم به دردشان مىخورد ؛ أبداً أبداً . چون اينجا عالم اعتبار است و آنجا عالم حقيقت ، اعتبار و حقيقت

--> ( 1 ) آيه 90 تا 94 ، از سورهء 56 : الواقعة